Et yiyemezken usta kasap oldu! ‘Ciğeri puding üzere hayal ediyordum’
Gonca Kocabaş / Milliyet.com.tr – Başak Subaşı, Ankara’da iki kardeşin en küçüğü olarak dünyaya geldi. Küçük yaşlarında babasının misyonu nedeniyle yaklaşık 2-3 yıl Kızılcahamam’da yaşadı. Anaokulu ve ilkokul eğitimini ise hâlâ yaşamakta olduğu Aydınlıkevler Mahallesi’ndeki okullarda tamamladı. Çocukluğundan itibaren hayal gücü yüksek, üretmeyi seven biriydi. Bilhassa fotoğraf çizmek onun için büyük bir tutkuydu. O yıllarda annesinin de yönlendirmesiyle Devlet Halk Dansları Çocuk Topluluğu seçmelerine katıldı ve genç topluluğa geçene kadar etkin olarak çocuk sanatçı olarak dans etti. Bu süreç ona disiplinli çalışmayı ve sahnede kendini söz etmeyi öğretti. Lise eğitimine bir kolejde başladı ama sistem ona uygun olmadığı için açık liseye geçme kararı aldı. Açık lisede eğitimini daha süratli tamamlayarak Hacettepe Diş Protez Kısmı için hazırlanmaya başladı.
‘HAFTALARCA ELDİVEN VE MASKE KULLANARAK KENDİMİ ETE ALIŞTIRMAYA ÇALIŞTIM’
Kasaplık serüveni ise aslında büsbütün tesadüflerle başladı. Babasının yönlendirmesiyle mahallesinde bulunan bir kasabın kasiyere muhtaçlığı olduğunu öğrendi. “O güne kadar et ile aram çok yeterli olmamasına karşın, elimde öteki bir seçenek olmadığı için bu teklifi değerlendirdim ve kasiyer olarak çalışmaya başladım” diyen Başak, “İlk vakitler benim için epey zordu. Haftalarca eldiven ve maske kullanarak kendimi alıştırmaya çalıştım. Et kokusunun boğazımı yaktığını hâlâ çok net hatırlıyorum. Fizikî olarak orada olsam da zihinsel olarak alışmak benim için önemli bir süreçti. Aylar geçtikçe hem ortama hem de işe alışmaya başladım. Bu süreçte çalışarak birinci motosikletimi alacak parayı biriktirdim. Birebir vakitte üniversite imtihanına girdim. Lakin sonuçlar açıklandığında, yalnızca 3 puan farkla istediğim kısmı kaçırdım. Tek tercih yaptığım için o yıl üniversite hayalim gerçekleşmedi ve bu durum benim için önemli bir kırılma noktası oldu” halinde konuştu.
Başak, üniversiteyi kazanamadığı yıl, yaz tatilinde boş kalmamak ismine kasaptaki işine devam etti. Bu süreçte birinci motosikletini aldı. Lakin ailenin tek okumamış çocuğu olarak bulunduğu işi tıpkı biçimde sürdürmek istemiyordu. Bu işi ya bırakmalıydı ya da hakikaten profesyonel bir mesleğe dönüştürmeliydi. Tam da bu noktada hayatının dönüm noktalarından biri yaşandı. “Patronumun bana bir bıçak armağan etmesi, benim için yalnızca bir armağan değil, tıpkı vakitte bir inanç göstergesiydi” diyen Başak, “O bıçakla birinci doğrama yaptığım an, bu mesleğin içine sahiden girdiğimi hissettiğim birinci andı. Bu tecrübe, gelişimim açısından bana çok büyük katkı sağladı ve bakış açımı değiştirdi. Boş vakitlerimde kasadaki misyonumu bırakıp tezgâhın gerisine geçmeye başladım. Başlarda eldivenle küçük küçük dokunarak başladığım bu süreç, vakitle ‘Ben bu işi yapabilirim’ fikrine dönüştü” dedi ve ekledi:
ALINTI – “Aynı vakitte etrafımda aileme ‘Başak ne iş yapıyor?’ diye sorulduğunda ‘kasiyer’ denilmesi beni rahatsız etmeye başlamıştı. Zira ben artık yalnızca kasada duran biri değil, bu işin içinde olan biri olmak istiyordum. Bu mesleğin bir eğitimi olup olmadığını araştırdığımda karşıma Gazi Mesleksel Eğitim Merkezi çıktı. Lise mezunu olmama karşın tekrar eğitime başlayarak çalıştığım kasapta staj yapmaya başladım. İki yılın sonunda imtihanlarımı muvaffakiyetle vererek ustalık dokümanı almaya hak kazandım. Birebir vakitte lise denklik sistemiyle mezuniyetimi Yiyecek ve İçecek Hizmetleri – Kasaplık kısmı olarak güncelledim. Sonrasında kendimi daha fazla geliştirmek ismine kesimde ismi duyulmuş firmalarda çalışmaya karar verdim. Bu süreçte Usta Öğretici evrakı için sınava girdim ve bu sınavı da muvaffakiyetle tamamladım.”
‘KENDİMİ RAHATLATMAK İÇİN ,CİĞERİ PUDİNG ÜZERE HAYAL ETTİĞİM BİLE OLDU’
“Vejetaryen biri olarak kasap ortamında bulunmak, birinci başlarda ziyadesiyle mide bulandırıcıydı” diyen Başak, “Kokudan boğazımın yandığını hâlâ çok net hatırlıyorum. Uzun bir mühlet bu duruma alışmaya çalıştım. Kasada yalnızca eser geçiriyor olmama karşın kat kat eldiven kullanıyor, mümkün olduğunca az temas etmeye çalışıyordum. Özellikle işkembe üzere eserlerde, usta arkadaşlar benim için ekstra tedbir alıyor, kat kat poşet kullanarak midemin bulanmasını engellemeye çalışıyordu. Vakitle tezgâhın ardına geçmeye başladım. O süreçte kendimi rahatlatmak için ciğeri puding üzere hayal ettiğim bile oldu. Kuzu kol artık benim için bir hayvan modülü değil, işlenmesi gereken bir esere dönüşmeye başladı. Bu bakış açısı değişimiyle birlikte yaşadığım zorluklar da yavaş yavaş azaldı. Öğlen yemeğine inerken depo kısmından geçmem gerekiyordu. Koridor hayli dardı ve oradan geçerken asılı karkaslara temas etmemek için adeta bir casus titizliğiyle, kendimi sıkıştırarak ilerliyordum. Bu bile benim için başlı başına bir gayretti. Lakin vakitle her şeye alıştım. Fark etmeden, o zorlandığım ortamın içinde kendimi bu işi yaparken buldum” tabirlerine yer verdi.
En çok zorlandığı hususun, tezgâhın ardına geçebilmek ve insanlara bu işi hakikaten yapabileceğini kabul ettirebilmek olduğuna dikkat çeken Başak, “Çünkü bulunduğum etrafta kimse bir bayanın kasap olabileceğine pek ihtimal vermiyordu. İnsanların gözünde ben en fazla kasiyer olabilir ya da tezgahta yardımcı bir iş yapabilirdim. Ama benim gayem hiçbir vakit yalnızca kenarda durmak olmadı. Ben işin mutfağında olmak, öğrenmek, gelişmek ve nitekim bu mesleğin içinde yer almak istedim. Bu süreçte kendimi kanıtlamaya çalışmak benim için hem mental hem de duygusal olarak epey yıpratıcıydı. Daima birilerine bir şeyleri ispat etmek zorunda kalmak kolay değildi. Lakin ben hiçbir vakit pes etmedim” dedi ve ekledi:
ALINTI – “Bunun yanında, benim için başka bir zorluk da mesleğe başladığım devirde vejetaryen olmamdı. Bu durum beni yaklaşık bir yıl boyunca önemli manada zorladı. Kasap dükkânındaki kokuya alışmakta çok zahmet çektim. Sabah işe gittiğimde midem bulanıyordu, bazen günün bitmesini beklemek benim için sahiden çok uzun geliyordu. ‘Bir an evvel akşam olsun ve meskene gideyim’ diye düşündüğüm çok oldu. Hem fizikî olarak hem de ruhsal olarak alışma sürecim kolay geçmedi. Lakin vakitle şunu fark ettim. Bir işi profesyonel formda yapmak, o işin tüm gerçekliğiyle yüzleşmeyi ve ona ahenk sağlamayı gerektiriyor. Ben de vakit içerisinde hem mesleği daha yakından tanıdım hem de bakış açımı değiştirdim. Zorlandığım her devir aslında beni biraz daha güçlendirdi. Bugün geriye dönüp baktığımda, yaşadığım bütün o badirelerin beni bu mesleğe daha da bağladığını düşünüyorum.”
‘AĞIR ETLERİ TAŞIMAK, MODÜLLERİ KALDIRMAK ÜZERE FİZİKÎ İŞLERDE ZORLANMIŞTIM’
“Yaklaşık üç yıllık bir emeğin ve disiplinli çalışmanın sonucunda usta öğretici düzeyine ulaştım” diyen Başak, “Bu meslekte muhakkak bir prosedür ve ilerleme süreci var, ben de bu süreci adım adım, eksiksiz formda tamamladım. Lakin dışarıdan bakıldığında bu durum biraz daha süratli ilerlemiş üzere görünebiliyor. Bunun en kıymetli sebeplerinden biri, kesimde evraklı çalışan sayısının çok fazla olmaması. Bilhassa genç yaşta bu dokümanları almış olmak, doğal olarak dikkat çekiyor ve sürecin daha kısa müddette tamamlandığı izlenimini oluşturabiliyor. Benim açımdan fark yaratan nokta ise bu süreci ciddiyetle ele almam oldu. Ben bu mesleği yalnızca yapmak için değil, düzgün yapmak için öğrendim. Bu da sürecimi daha verimli ve sağlam hale getirdi” biçiminde konuştu.
Kasaplığın, dışarıdan göründüğünden çok daha fazla güç gerektiren bir meslek olduğunu lisana getiren Başak, “Özellikle birinci vakitlerde ağır etleri taşımak, modülleri kaldırmak üzere fizikî güç isteyen işlerde hayli zorlandım. Bir bayan olarak bu süreçte kollarımın çok ağrıdığı, hatta vakit zaman taşıyamadığım durumlar bile oldu. Ama vakitle hem bedenim bu tempoya alıştı hem de işi daha gerçek tekniklerle yapmayı öğrendim. Güç gerektiren işleri yalnızca kuvvetle değil, gerçek sistemlerle yapmanın ne kadar kıymetli olduğunu fark ettim. Bu da süreci benim için daha yönetilebilir hale getirdi. Elhasıl benim için zorluk, hünerden çok fizikî adaptasyon süreciydi. Teknik kısmı öğrenmekten fazla, o tempoya ayak uydurmak asıl mücadeleydi” bilgisini paylaştı.
‘KASAP OLDUĞUMA İNANMAYANLARA GÖRÜNTÜ GÖSTERDİĞİM ÇOK OLUYOR’
Özellikle yeni tanıştığı insanların birinci başta inanmadıklarını söyleyen Başak, “Çünkü alışık oldukları ‘kasap’ algısı çok farklı. Ben mesleğimi söylediğimde, birden fazla kişi ‘Yani nitekim bildiğimiz kasap mı? Hakikaten et mi doğruyorsun?’ üzere yansılar veriyor. Aslında bu büsbütün insanların zihnindeki kalıplaşmış kasap imajından kaynaklanıyor. Birinci anda gözlerinin önüne gelen şey, benim yaptığım işten çok daha farklı bir profil oluyor. Bu yüzden söylediğim şeyle gördükleri kişi ortasında bir uyuşmazlık yaşıyorlar. Bu noktada bazen kendimi kanıtlamam gerekiyor. Görüntü gösterdiğim, iş başında olduğumu anlattığım ya da üzerimde taşıdığım ekipmanları gösterdiğim çok oluyor. Hatta bu durum vakitle benim için biraz eğlenceli bir hale bile geldi. Fakat işin hoş tarafı, beşerler beni ve yaptığım işi gördükçe o birinci şaşkınlık yerini hürmete bırakıyor. Ben de bu süreci, insanların bakış açısını değiştirmek için bir fırsat olarak görüyorum” bilgisini paylaştı.
‘Kadından kasap olmaz’ diyenlere birinci yansısını sorduğumuz Başak, “Başta bu durum ne kadar zoruma gitse de vakitle duymamaya başladım. Hakikaten insanları duymuyordum. ‘Kadından kasap olmaz’ diyorlardı, ‘Tamam, olmaz. Esasen göreceksin’ deyip önüme bakmaya devam ediyordum. Zira bir noktadan sonra şunu anladım. Herkese kendini anlatmaya çalışmak, enerjini yanlış yere harcamak oluyor. Ben de konuşmak yerine işime odaklanmayı seçtim. Tezgâhın gerisine geçtikçe, işimi yaptıkça ve kendimi geliştirdikçe aslında en hakikat yanıtı vermiş oldum. Vakitle o cümleler benim için bir mahzur olmaktan çıktı, motivasyon kaynağına dönüştü” sözlerine yer verdi.
‘BU İŞ ÖNCESİNDE KAN BEDELLERİM DÜŞÜKTÜ, ARTIK ÖNEMLİ BİR GÜZELLEŞME OLDU’
‘Bu alana girmek isteyen bayanlara en büyük tavsiyem, kimseyi dinlememeleri’ diyen Başak, “Gerçekten kulaklarını kapatmaları gerekiyor. Zira bu yolda en çok karşılaşacakları şey ‘yapamazsın’ diyen beşerler olacak. Fakat bir noktadan sonra şunu fark ediyorsunuz. Beşerler konuşur, siz yaparsınız. Şayet daima oburlarının ne dediğine takılırsanız, ilerleyemezsiniz. Bu yüzden en başta kendi sesinizi duymayı öğrenmeniz gerekiyor. Özcesi, kulaklarınızı kapatın, işinize odaklanın ve devam edin” halinde konuştu.
“Etle çalışmak, benim için sırf bir meslek pratiği değil, birebir vakitte hayata ve beslenmeye dair bakış açımı tekrar şekillendiren bir tecrübe oldu” diyen Başak, “Bu süreçte en çok fark ettiğim şey, tükettiğimiz şeylerin ardındaki emeği ve süreci görmenin insanın algısını kökten değiştirdiği. Artık beslenmeye yalnızca ‘tüketim’ üzerinden bakmıyorum. Bir eserin nasıl elde edildiği, nasıl işlendiği ve ne kadar gerçek değerlendirildiği benim için çok daha değerli hale geldi. Bu da ister istemez daha şuurlu, daha saygılı ve daha ölçülü bir yaklaşımı beraberinde getiriyor. Bu dönüşümün bir de çok somut bir tarafı oldu. Bu işe başlamadan evvel kan bedellerim daima düşüktü ve dışarıdan ağır halde destekler almak zorunda kalıyordum. Lakin son iki-üç yılda, beslenme sistemimin değişmesiyle birlikte kan bedellerim dahil olmak üzere genel sağlığımda önemli bir güzelleşme oldu. Yani bu süreç yalnızca bakış açımı değil, fizikî olarak da beni daha yeterli bir noktaya taşıdı” sözlerine yer verdi.
Gelecekte en büyük maksadının, bu meslekte kendi çizgisini ve markasını daha net bir halde ortaya koymak olduğunu söyleyen Başak kelamlarını, “Sadece uygun bir kasap olmak değil, bu işi anlatan, öğreten ve farklı bir noktaya taşıyan biri olmak istiyorum. Kendi markamı kurmak ve bunu sürdürülebilir bir yapıya dönüştürmek en değerli amaçlarımdan biri. Ancak bu yalnızca bir işletme kurmak değil, birebir vakitte bir kültür oluşturmak. Özellikle bayanların bu meslekte daha fazla yer alabilmesi için bir alan açmak istiyorum. Uzun vadede bayan kasaplar yetiştiren bir sistem kurmak, bu mesleğe girmek isteyen bayanlara hem eğitim hem de fırsat sunmak istiyorum. Zira ben bu yoldan geçerken birçok zorluk yaşadım. Tıpkı yoldan geçecek insanların daha sağlam ve daha şuurlu ilerleyebilmesi benim için çok pahalı. Birebir vakitte kasaplık mesleğine daha çağdaş, daha profesyonel ve daha güçlü bir bakış açısı kazandıran bir yapı kurmak istiyorum. Yani yalnızca bir iş değil, bir marka ve bir duruş ortaya koymak istiyorum” halinde sonlandırdı.
Kaynak : Milliyet
