Şimdi 3 yaşında dağ, tepe demeden tırmanıyor! ‘Göbek bağını bir ağacın altına gömmüştük’

Gonca Kocabaş / Milliyet.com.tr – Doğayı sırf hafta sonlarında gidilen bir kaçış noktası olarak görmeyen Büşra Yavuzaslan, 3 yaşındaki kızları Asya’yı da hayatlarının merkezindeki bu dünyayla şimdi çok küçükken tanıştırdı. Kamp, keşif, yürüyüş ve tabiatla iç içe geçirilen vakitler Asya’nın çocukluğunun doğal bir kesimine dönüşürken, küçük kızın tırmanışa olan ilgisi ailesinin de dikkatini çekti.

Asya’nın doğal alanlarda karşılaştığı mahzurlara yaklaşımı da hayli ilgi cazipti. Küçük kız, karşısına çıkan bir noktaya sırf bakmakla kalmıyor, nasıl aşabileceğini kendi usulleriyle keşfetmeye çalışıyordu. Asya’nın tırmanış tutkusu da aslında özel olarak planlanmış bir spor programıyla başlamadı. Küçük kız, tabiatta karşılaştığı taşlara, ağaçlara ve küçük yükseltilere esasen tırmanmaya çalışıyordu. Ailesi ise onun ilgisini fark ederek, inançlı olduğu sürece keşfetmesine müsaade verdi.

‘BİZ ÇIKAMAZ DİYE DÜŞÜNÜRKEN O BİRKAÇ DAKİKA İÇİNDE KENDİNCE BİR YOL BULUYOR’

‘Asya yürümeye başladığı andan itibaren onu mümkün olduğunca dışarı çıkardık’ diyen Büşra Yavuzaslan, “Parklarda, ormanlarda, kamp alanlarında bizimle vakit geçiriyordu. Başlarda yaptığı şeyler çok kolaydı. Taşları incelemek, ağaçlara dokunmak, onlara sarılmak, öpmek, küçük zirvelere çıkmak, etrafı keşfetmek. Tırmanış da aslında sonradan hayatımıza giren farklı bir spor üzere başlamadı. Asya aslında tabiatta karşılaştığı şeylere tırmanmaya çalışıyordu. Biz de onun ilgisini fark edip, inançlı olduğu sürece keşfetmesine müsaade verdik” formunda konuştu.

‘Tırmanmaya başladığı birinci başlarda bunu çok doğal karşılıyordu’ diyen Büşra, “Bizim için şaşırtan olan da buydu. Bir yere geldiğinde ‘Buraya nasıl çıkarım?’ diye bakıyor, kendince bir yol bulmaya çalışıyordu. Bazen biz ‘Oraya çıkamaz’ diye düşünürken o birkaç dakika içinde kendince bir formül buluyordu. Alışılmış yaşına uygun olmayan yahut inançlı olmadığını düşündüğümüz hiçbir şeye müsaade vermedik. Ancak inançlı bir ortamdaysak müdahale etmek yerine evvel onu gözlemlemeyi tercih ettik” dedi ve ekledi:

“Bizi en çok şaşırtan şey, Asya’nın tabiatta dehşetten çok merakla hareket etmesi. Bir yere çıktığında çabucak etrafına bakıyor, aşağıdan bakınca gözünde büyüyen şeyleri yukarı çıktığında farklı bir açıdan keşfediyordu. Bence onun en hoş özelliği de bu. Bir şey karşısına çıktığında çabucak vazgeçmek yerine evvel onu anlamaya çalışıyor. Gururlandıran tarafı ise yalnızca tırmanması değil. Kendi başına bir şey başardığında yüzündeki o memnunluğu görmek. Bizim için asıl kıymetli olan nokta bu.”

‘ASYA’NIN YAŞINA UYGUN OLMAYAN HİÇBİR TIRMANIŞI YAPTIRMIYORUZ’

‘Sosyal medyada paylaştığımız görüntü büsbütün doğal bir anda ortaya çıktı’ diyen Büşra, “Sanırım insanları etkileyen şey, Asya’nın yalnızca tırmanması değildi. Görüntüde onun korktuğunu da görüyorsunuz. ‘Düşeceğim’ diyor, zorlandığı anlar oluyor, ‘yapamam’ dediği yerler oluyor ancak sonra yine deniyor. Yani aslında orada gördüğünüz şey yalnızca bir tırmanış değil; küçük bir çocuğun korkmasına karşın vazgeçmemesi. Video yayıldıkça dağcılardan ve tırmanış topluluğundan gelen bildiriler bizim için bilhassa çok kıymetliydi. Zira bu işi bilen insanların Asya’nın ilgisini fark etmesi bizi hem şaşırttı hem de daha şuurlu hareket etmemiz gerektiğini düşündürdü. Zira bir çocuğun tabiatta bir yerlere tırmanmasıyla, eğitimli ve inançlı halde dağcılık yapması arasında çok büyük fark var. Bu sebeple işi bilen insanlardan dayanak almaya başladık. Bizim için bu süreç, ‘Asya tırmanıyor, haydi daha yükseğe çıkaralım’ halinde ilerlemedi. Tam bilakis, ‘Bunu nasıl daha hakikat ve inançlı yapabiliriz?’ sorusuyla ilerledi” tabirlerine yer verdi.

İlk gerçek dağ tırmanışının kendileri için de çok farklı bir tecrübe olduğunu söyleyen aile, “Çünkü daha evvel parkta, ormanda yahut daha küçük alanlarda yaptığımız şey artık gerçek bir dağ ortamına taşınmıştı. Asya ise şaşırtan halde çok sakindi. Bizim yaşadığımız heyecanı o yaşamıyordu. Onun için yeniden keşfedilecek yeni bir yer vardı. Benim için en heyecanlı an, Asya’nın sahiden tırmanmaya başladığı andı. En kaygılı olduğum an ise 3 yaşındaki kızımın profesyonel de olsa bir ipin ucunda bağlı olmasıydı. Anne-baba olarak bir yandan onunla gurur duyarken bir yandan da daima ‘Güvenli mi?’ diye düşünüyorsunuz” dedi ve ekledi:

“Bizim için en kıymetli bahis katiyen güvenlik. Asya’nın yaşına uygun olmayan hiçbir tırmanışı yaptırmıyoruz. Eğitmenler ile tanışmadan evvel büsbütün doğal ve yalnızca bizim nezaretimiz altında tırmanış yapıyordu. Daha sonra tırmanış yapılan alanın şartları,  ekipman, taban ve çevresel riskler evvelden bedellendiriliyor. Profesyonellerin yönlendirmelerine uyuyoruz ve Asya’nın yanında kesinlikle yetişkin nezareti bulunuyor. Ayrıyeten Asya’nın mert olması bizim için hiçbir vakit riski görmezden gelmek manasına gelmiyor. Tam aksine, inançlı olmayan bir durumda tırmanışın bitmesi bizim için başarısızlık değil, yanlışsız karar.”

‘BELKİ DE GERÇEKTEN AİT OLDUĞU YERE DÖNÜYOR’

Onu hiçbir vakit zorlamadıklarına dikkat çeken Büşra, “Gerçekten yapmak isteyip cüret edemediğini sezdiğimizde ise ‘sen yaparsın, başarabilirsin’ diyerek cesaretlendiriyoruz. Bazen tırmanıyor, bazen yalnızca etrafı izliyor, bazen de öteki bir şeyle ilgileniyor. O gün ne yapmak istiyorsa ona nazaran hareket ediyoruz. Zira bunun onun çocukluğu olduğunu unutmamak gerekiyor. Bizim emelimiz bir rekor kırdırmak yahut onu çok küçük yaşta profesyonel bir atlet yapmak değil. Önceliğimiz doğayı sevmesi, kendine güvenmesi ve yaptığı şeyden keyif alması” biçiminde konuştu.

‘Asya’nın tabiatla bağını bizim için ‘özgür’ sözü çok güzel anlatıyor’ diyen Büşra, “Doğada daha meraklı, daha hareketli ve daha özgüvenli olduğunu gözlemliyoruz. Bir şeyin başına geldiğinde çabucak yardım istemek yerine evvel kendisi çözmeye çalışıyor. Bunun karakterine de yansıdığını düşünüyoruz. Bir de göbek bağı öyküsü var. Asya’nın göbek bağını bir dağda, bir ağacın altına gömdük. O vakit bunun bir gün bu türlü manalı bir kıssaya dönüşeceğini elbette bilmiyorduk. Şimdi Asya’yı dağlarda gördüğümüzde bazen kendi aramızda ‘Belki de nitekim ilişkin olduğu yere dönüyor’ diye düşünüyoruz” bilgisini paylaştı.

‘KESİNLİKLE PROFESYONEL DAĞCI OLACAK GİBİ BİR HEDEFİMİZ YOK’

Şehir hayatında çocukların keşfedeceği alanların birçok vakit daha hudutlu olduğuna değinen aile, “Doğada ise çocuk neyle karşılaşacağını bilmiyor. Bir taş, ağaç, dere, zirve yahut küçük bir patika bile onun için yeni bir keşif alanına dönüşebiliyor. Bence tabiat çocuklara yalnızca fizikî hareket alanı sağlamıyor; sabretmeyi, dikkat etmeyi, riskleri değerlendirmeyi ve kendi başına karar vermeyi de öğretiyor. Asya’nın tabiatta büyümesinden bizim aldığımız en hoş derslerden biri de şu oldu: Çocuklara her şeyi anlatmak yerine bazen onlara keşfedecekleri bir alan bırakmak gerekiyor” dedi ve kelamlarını şöyle sonlandırdı:

“Asya katiyetle profesyonel dağcı olacak üzere bir amacımız yok. Tahminen büyüdüğünde dağcılığı çok sevecek ve profesyonel olarak devam etmek isteyecek. Tahminen de bir gün bize ‘Ben artık tırmanmak istemiyorum’ diyecek. İkisi de bizim için tıpkı derecede olağan. Biz ona bir yol çizmekten çok, önüne farklı yollar koymak istiyoruz. Dağcılık bunlardan yalnızca biri. Bir gün dünyanın en yüksek dağlarına çıkmak isterse yanında oluruz, öteki bir meslek seçerse yeniden yanında oluruz. Zira bizim için kıymetli olan Asya’nın bizim hayalimizi değil, kendi hayalini gerçekleştirmesi.”

Kaynak : Milliyet