Korona, sarsıntı, uzak uzaklık bile ayıramadı! ‘Birbirimize aitiz’ dediler: ‘En büyük hayalimiz bu’
Betül Topaklı / Milliyet.com.tr – Ömer Çetin, 2001 yılında Malatya’nın Yeşilyurt ilçesinde doğdu. Babası inşaat dalında çalışan Ömer’in annesi Romanyalı ve 30 yılı aşkın müddettir Türkiye’de yaşıyor. “Babam inşaat kesiminde çalışarak üç ablamı ve beni okutmayı başardı” diyen Ömer, “İlkokul ve ortaokul yıllarım, birçok zorlukla gayret ederek geçti. Küçük yaşlardan itibaren çeşitli düşünceler yaşadım ve bu süreç beni erken olgunlaştırdı. Lisede hemşire yardımcılığı bölümünde okurken tıpkı vakitte babamın yanında inşaatlarda çalışarak, hem ona takviye oldum hem de kendi paramı kazandım” diye konuştu.
2020 yılında Sinop’ta üniversite eğitimine başlayan Ömer, pandemi sebebiyle bir yıl uzaktan, bir yıl da yüz yüze eğitim gördü. Eğitimini muvaffakiyetle tamamlayarak Evde Hasta Bakımı kısmından mezun oldu ve diplomasını aldı. Üniversiteden mezun olduktan sonra, KPSS ile atanamadığı için bir müddet daha inşaatta çalışmaya devam eden Ömer, bu sırada da hayatının aşkı Melike ile tanıştı. Çiftin çok keyifli birliktelikleri vardı ta ki 6 Şubat 2023 tarihinde meydana gelen Kahramanmaraş merkezli zelzelelere kadar… Ömer, o günleri şöyle anlatıyor:
“Depremden birkaç gün evvel bir sıhhat sorunu sebebiyle ameliyat olmuştum. 5 Şubat’ta taburcu olup konuta döndüm. O gün Melike beni ziyarete geldi. Bir mühlet birlikte vakit geçirdikten sonra konutuna döndü. O gece ise hayatımızın en büyük felaketini yaşadık. Sarsıntı olur olmaz birinci aradığım kişi Melike oldu fakat telefonuna ulaşamadım. Ailesindeki herkesin numarası bende vardı. Tek tek hepsini aradım fakat hiçbiriyle irtibata geçemedim. Bunun üzerine bir arkadaşımın yardımıyla çabucak otomobil bulup Melike’nin meskenine gittik. Meskenin bulunduğu yere vardığımda gördüğüm görünüm karşısında adeta donup kaldım. Enkazı görünce dizlerimin bağı çözüldü, gözyaşlarıma hâkim olamadım. Melike’nin başına bir şey gelmiş olmasından çok korkuyordum. O an hayatımın en çaresiz anlarından birini yaşadım.”
Melike de Ömer üzere Malatya’da doğup büyümüştü. Annesi ev hanım olan Melike’nin babası fabrikada çalışıyor. 22 yaşındaki genç kızın, bir kardeşi var. Melike de Ömer üzere maddi imkanların kısıtlı olduğu bir ailede büyüdü fakat zorluklar onu ve ailesini yıldırmadı. Ailece birbirlerine takviye olarak her manisi birlikte aşmayı başardılar.
MELİKE AİLESİYLE ENKAZ ALTINDA KALDI
6 Şubat 2023 yılında Türkiye’de asrın felaketi yaşandı. Yaşanan sarsıntılar sonrası saniyeler içinde binlerce kişi sevdikleri ve aileleriyle enkaz altında kaldı. Onlardan biri de Melike ve ailesiydi. “Enkaz altındayken aklımdan daima ‘Acaba bize kaç gün sonra ulaşabilecekler?’ fikri geçiyordu” diyen Melike, “Buna karşın hiçbir vakit ümidimizi kaybetmedik. Yaklaşık iki saat sonra telefonumun kâfi sinyal almasıyla Ömer’e ulaşabildim. Ömer’in yaptığı paylaşımları gören arkadaşlarımız ve akrabalarımızın da yardımıyla takımlar süratli bir formda bize ulaştı. Yaklaşık 3 saat sonra hepimiz sağ salim bir biçimde enkazdan çıkarıldık. O gün yaşadıklarımızı tanım etmek nitekim çok güç. Rabbim kimseye bu türlü bir acı yaşatmasın.”
‘BİRBİRİMİZE AİTİZ’
Depremden sonra Melike Bursa’ya taşınırken, Ömer Samsun’a yerleşti. Genç çift, yaklaşık bir buçuk yıl boyunca alakalarını uzaktan sürdürdü. Bu süreçte birbirlerine sadece telefon üzerinden takviye olabildi. “Hem yaşadığımız sarsıntı travması hem de kilometrelerce uzak olmak bizim için epey kuvvetli bir dönemdi” diyen Ömer, “Buna karşın birbirimize olan takviyemizi hiç bırakmadık ve tüm zorluklara birlikte göğüs germeye çalıştık. Yaşadığımız o günü her vakit Rabbimizin bize bir mucizesi olarak görüyoruz. Biz her vakit ‘Birbirimize aitiz’ diyoruz ve inşallah ömrümüz boyunca da bu türlü olacak” biçimde konuştu. Yaşadıkları tüm zorlukların üstesinden gelmeyi başaran Ömer ve Melike, geçtiğimiz ay nişanlanarak evlilik yolundaki birinci adımı attı.
“Bugün nişanlı olarak geriye dönüp baktığımızda, ‘Vay be, neler yaşamışız’ diyoruz. İlgimizin büyük bir kısmı aslında hasretle geçti. Üniversiteden evvel pandemi sebebiyle uzun mühlet uzaktan bir bağlantı yaşadık. Pandemi tesirini kaybedip üniversiteler açılınca bu defa eğitimim için kent dışına gittim ve tekrar başka kaldık. Üniversiteyi bitirdikten sonra ise sarsıntı felaketini yaşadık. Sarsıntı sebebiyle tekrar farklı kentlerde hayat kurmak zorunda kaldık ve bir mühlet daha uzaktan münasebetimizi sürdürdük. Daha sonra ikimiz de tekrar Malatya’ya döndük ve tekrar bir araya gelebildik. O periyotta nizamlı bir işim yoktu, inşaatta çalışıyordum. Akabinde askerlik vazifemi aradan çıkarmaya karar verdim. Askerde olduğum mühlet boyunca tekrar birbirimizden uzaktık. Askerden döndükten sonra kontratlı bir işe başladım. Şu anda Diyarbakır’da yaşıyor ve çalışıyorum. Melike ile fakat hafta sonları bir araya gelebiliyor, birlikte vakit geçirebiliyoruz.”
Ömer’in ailesiyle birlikte yaşadığı konut, birinci zelzelede ağır hasar alırken, ikinci sarsıntıda yana yattı. “O günden bu yana kirada oturuyoruz” diyen Ömer, “Devletimiz tarafından yeni meskenimiz yapıldı fakat şimdi teslim edilmedi. Şimdi büyük bir ümitle teslim edilmesini bekliyoruz. İnşallah en kısa vakitte yeni konutumuza kavuşup hayatımıza daha inançlı ve huzurlu bir formda devam edeceğiz” dedi.
‘EN BÜYÜK HAYALİMİZ, MUTLU BİR YUVA KURMAK’
Bundan sonraki en büyük hayallerinin en kısa vakitte evlenip keyifli bir yuva kurmak olduğunu söyleyen genç çift kelamlarına şöyle devam etti: “Bu yıl ablamın düğünü olacağı için kendi düğünümüzü erteledik. Babamın üzerine fazla yük binmesini istemiyoruz. Zira zelzeleden sonra maddi olarak güç günler geçirdik. Bu türlü bir periyotta babamın daha fazla zorlanmasını istemedik. Benim de tek başıma tüm yükü kaldıracak gücüm yok. İnanıyorum ki keyifli olmak için bazen biraz daha sabretmek gerekiyor. Bu sabrı da hem Melike’nin hem de benim göstermemiz gerektiğini biliyoruz. Dünya malı hiçbir vakit önceliğimiz olmadı. Bizim için en büyük zenginlik, birlikte olabilmek. İnşallah hayatımızda hoş gelişmeler olur. En büyük hayalimiz, hayatın her anını omuz omuza yaşamak. Yıllar sonra geriye dönüp baktığımızda ise bir köşeye çekilip, ‘Çok şükür, başardık’ diyebilmeyi ve birbirimize gülümseyerek ‘Bize maşallah’ demeyi hayal ediyoruz.”
Kaynak : Milliyet
