Görünmeyen Yorgunluk: Annelerin Zihinsel ve Duygusal Yükü Üzerine Yeni Bir Bakış
Anne olmak, sadece çocuğun fiziksel ihtiyaçlarını karşılamak değildir; bu süreç zihinde sürekli bir düşünce akışını ve sorumluluk hissini beraberinde getirir. Gün içinde dışarıdan bakıldığında görünmeyen bu yoğunluk, çoğu anne için akşam olsa da bitmek bilmeyen sorularla sürer: “Bugün ne yiyelim? Okulda nasıl geçti? Birisi üzülmüş olabilir mi?” Bu sorular, süregelen bir dikkat ve planlama gerektirir ve çoğu zaman çevreye görünmez.
Birçok anne için günün sonunda bedensel olarak yorgun olmamak mümkün olabilir; ancak zihinsel yük yüzünden tükenmişlik hissi hissedilir. Sürekli tetikte olma hali, zamanla zihinsel çabanın bir parçası haline gelir ve çoğu kez bu durum normal karşılanır. Kendini geri plana atma eğilimi de bu dönemde belirginleşir. Dinlenmek, yalnız kalmak ya da kendi isteklerini görmek çoğu zaman “sonra”ya ertelenir; fakat çoğu zaman o “sonra” hiç gelmez ve yorgunluk yerini tükenmişliğe bırakır.
Bu hissiyat yalnızca sizin deneyiminiz değildir; pek çok annenin ortak tecrübesidir. Anlamsız gibi görünse de, anneliğin görünmeyen bir parçası olarak gerçekliğini korur. Kendinize alan açmak, hem sizin hem çocuğunuz için koruyucu bir etkidir. Kısa bir mola, birkaç dakikalık yalnızlık ya da sadece nefes almak bile zihinsel yükü hafifletebilir. Ve unutmayın, güçlü olmak her zaman her şeyi taşıyabilmek değildir; güçlü olmak bazen yorgunluğu fark etmek ve bunu kabul edebilmektir.
Anneler Günü’e yaklaşırken çok konuşulan yanlar öne çıksa da, bazen en çok ihtiyaç duyduğumuz şey, anlaşıldığımızı ve yalnız olmadığımızı hissetmektir. Bazen en büyük destek, “yalnız değilsin” hissi olur. Kendinize ve ihtiyaçlarınıza gösterdiğiniz şefkat, hem sizin hem çocuğunuz için kıymetlidir.
Psikolog/Çocuk Gelişim Uzmanı Sare Şen’
,
