Masterchef’le tanındı, köyünden vazgeçmedi! ‘Şehirde yapamayacağımı anladım, müsabakayı bıraktım’
Betül Topaklı / Milliyet.com.tr – Mehmet Akif Yazıcı, Rize Çayeli’nde doğdu. Tabiat sevdasıyla kalpleri ısıtan, Karadeniz’in eşi gibisi olmayan yayla kültürünü ve hayvan sevgisini toplumsal medyadan milyonlarla paylaşan Mehmet Akif Yazıcı,12 yaşına kadar ailesiyle köyde yaşadı. Lise eğitimini merkezde tamamladıktan sonra da yavru bir buzağı alarak köyde hayvancılık yapmaya başladı. “15 günlük buzağı alıp beslemeye başladığımda 17 yaşındaydım” diyen Mehmet Akif, “Dişiydi ve 2 yaşında doğum yaptı. Ana geçim kaynağımız çayda çalışarak onlara yeni hayvanlar ekledim. Hayvancılığı, bir gelir kapısından çok ömür biçimi olarak görüyor, köyü ve doğayı sevdiğim için yapıyorum” diye konuştu. Geniş kitleler tarafından tanınmasının ise 2024 yılında MasterChef yarışına katılmasıyla gerçekleştiğini söyleyen Yazıcı, yaptığı tabaklar ile hem izleyicilerin hem de şeflerin dikkatini çekmeyi başarmıştı. Kendini yemek konusunda yetenekli gören Mehmet Akif, kelamlarına şöyle devam etti:
“Yemeğe olan ilgimin biraz doğuştan geldiğini düşünüyorum. Nasıl müzik, fotoğraf ya da spor belli bir yetenek gerektiriyorsa, yemek yapmak da bana nazaran öyle… Olağan ki öğrenilen tarafları var fakat insanın içinden de gelmesi gerekiyor. Ben dünyanın mantık üzerine kurulduğunu inanan insanlardanım. Bir işi nitekim yapmak istediğinde onun mantığını çözüyorsun. Yemekte de birebir durum var. Kendimi yemek konusunda yetenekli görüyorum. Aslında genel olarak birçok işe yatkın olduğumu düşünüyorum. Paklık de yaparım, elektrik tesisatı da çekerim, su tesisatıyla da uğraşırım. Tahminen de bu, yaşadığımız coğrafyadan kaynaklanıyor. Her şeye istediğimiz anda ulaşamadığımız için birçok şeyi kendimiz öğrenmek zorunda kalıyoruz. İnsan bazen bulunduğu koşullar sebebiyle çok yönlü olmayı öğreniyor.”
‘YARIŞMADAN KENDİ İSTEĞİMLE AYRILDIM’
En şimdiki haberlere ve son dakika gelişmelerine Google üzerinden anında ulaşmak için bizi favorilerinize ekleyin.
kaynak olarak ekleyin
İki yıl evvel katıldığı Masterchef’te yeteneği ve performansıyla müsabakanın dikkat çeken isimlerinden biri olmayı başaran Rizeli Mehmet Akif, samimiyeti ve doğallığı büyük beğeni toplamıştı. Sempatik halleriyle öne çıkan genç yarışmacı ile Şef Mehmet Yalçınkaya arasında geçen esprili diyaloglar ise, toplumsal medyada da büyük ilgi gördü ve kısa müddette gündem olmuştu. Eleme cinsinde yaptığı hamsili içli köfte ile yeteneğini ortaya koyan Mehmet Akif Yazıcı, bir sonraki kademede hazırladığı lezzetli saç tava ile de üst cinse çıkmayı başarmıştı. 3. cins elemelerinde MasterChef’e veda eden Yazıcı, yarıştan kendi isteğiyle ayrıldığını belirtti. Mehmet Akif, kararının arkasındaki sebebi ise şu sözlerle açıkladı:
“Hiçbir vakit ‘İstanbul’da yaşamak’ üzere bir niyetim olmadı. Yarışmayı bırakmamın nedeni de buydu. Çekim için altı-yedi ay İstanbul’da kalmamız gerekiyordu lakin ben İstanbul’da kalmak istemiyordum. Müsabakadan ayrılmak istedim ve bunun için elimden gelenin fazlasını yaptım. Zira köyde hayvanlar, çay, bahçe, yayla ile ilgilenmem gerekiyordu.”
“Ben köyüme, tabiatıma aşığım. Beni köyde bırakın, öbür hiçbir şeye gereksinimim yok. Orada ömrümün sonuna kadar yaşayabilirim” diyen Mehmet Akif, “Köyde bir günümün nasıl geçtiğini anlatmak güç zira vaktin nasıl geçtiğini anlamıyoruz. Bizim oralarda ‘Köyün işi bitmez’ diye bir kelam vardır ve sahiden öyledir. İşi kafaya takmazsan biter fakat her şeyi eksiksiz yapmaya kalkarsan sonu gelmez. İster 5 kişi olun ister 10 kişi, köyün işi hiçbir vakit büsbütün bitmez. Bir de hayvancılık varsa işler daha da yoğun oluyor. Hayvan bakımı aslında bir bebeğe bakmak gibi… Bunun yanında çaylık, bahçe, mesken işleri var. Bu yüzden vakit daima yetersiz geliyor” diye konuştu.
‘ÖZGÜRLÜĞÜME ÇOK DÜŞKÜNÜM’
Özgürlüğüne düşkün olması sebebiyle köyde yaşadığını söyleyen Mehmet Akif, “Bir dükkân açtığınızda doğal olarak oraya bağlanırsınız ve bu da beni yoruyor. Evvelden köy hayatını yalnızca yaşlıların yaşadığı düşünülürdü. Şimdilerde, bilhassa maddi imkânı olan birçok insan kentten köye dönmeye başladı. İstanbul’da villasında yaşayanlar bile köy hayatını özlüyor. Köy hayatı birden fazla kişinin düşündüğü üzere kolay değil. Dışarıdan bakıldığında kolay görünüyor ancak aslında önemli bir emek istiyor. Kentte maaşla çalışan bir insan ‘Köye sarfiyat, bağ-bahçe yapar, geçinirim’ diye düşünüyor lakin işin aslı o denli değil. Köyde yaşamak önemli sorumluluk gerektiriyor. Köyde her şey plan ve emek istiyor. Soba yakmayı bilmek, soğukta uyanmaya alışmak, eksi derecedeki suyla yüz yıkamak üzere zorlukları var” tabirlerini kullandı.
“Köyde yaşayanlara 24 saat değil, 32 saat gerekiyor. Zira işler yetişsin diye birden fazla vakit uykudan ve dinlenmeden feragat ediyoruz. Bilhassa yaz başında, tabiat canlanıp bahçe işleri başladığında vakit hiç yetmiyor. Buna karşın köyde çok memnunum. Zira burada mecburiyetten yaşamıyorum, büsbütün benim tercihim. Bizim kentte yaşama imkânımız da ancak ben köyü seçiyorum. Çünkü köyü sahiden seviyorum. Beşerler benim köyde nasıl keyifli olduğuma şaşırıyor, ben de kentte binaların arasında yaşamanın nasıl tercih edildiğini anlamıyorum. Sanırım herkesin huzuru bulduğu yer farklı.”
‘KÖYDE YAŞAMAK EMEK İSTİYOR’
Köyde yaşamanın önemli bir emek ve fedakârlık gerektirdiğinin altını çizen Mehmet Akif, “Örneğin hastalandığınızda merkeze gitmeniz gerekiyor ve bu bile hem vakit hem de maliyet açısından zorluk yaratıyor. Köy hayatında birçok şeyi göze almak gerekiyor. Soba yakmayı bilmek, soğuk sabahlarda uyanmak ve buz üzere sularda el yüz yıkamak günlük hayatın bir modülünü oluşturuyor. Dışarıdan bakıldığında köy hayatı huzurlu ve kolay üzere görünse de daima bir çalışma gerektiriyor. Toplumsal medyada görülen anlar, hayatın çok küçük bir kısmını yansıtıyor” diyerek arka planda yoğun bir emek olduğuna dikkat çekti.
‘YILDA 3 KEZ ÇAY TOPLUYORUZ’
Rize’de çay üretiminin değerli bir geçim kaynağı olduğunu anlatan Mehmet Akif, kelamlarına şöyle devam etti: “Çay hasadı Mayıs ayının sonlarından itibaren başlar ve yaklaşık 50 gün sürer. Hava kaidelerine bağlı olarak yılda üç kere toplanır. Sabah erken saatlerde başlayan çalışma, akşam geç saatlere kadar devam eder. Hayvancılık ise küçük ölçekli yapıldığında yalnızca meskenin gereksinimini karşılar, büyük ölçekli yapıldığında ise geçim kaynağı olabilir. Bizim yaptığımız ise orta ölçekli… Yani ne büsbütün küçük ne de büyük bir ölçekli… Köyde hayat daha çok tabiatla iç içe, sakin ve izole bir sisteme sahip. Yani kentteki yoğun ve kalabalık ömürden epeyce farklı.”
Kaynak : Milliyet
