İÇSEL ANNE sesi, çocuklukta içselleştirdiğimiz duyguları ve ilişki örüntülerini barındırır. Bazen destekleyici ve şefkatli bir ses olurken, bazen de cezalandırıcı bir eleştiri teması taşıyabilir. Bir anne, çocukla ilişki kurarken bu içsel eleştirel sesi sıkça duyabilir; “İyi bir anne değilim, yeterince çaba göstermiyorum” düşünceleri kulağa gelebilir. Bu sesler, zorlu görünse de dinlenip anlaşılmaya başlandığında, döngüyü kırmanın ilk adımlarını atmamızı sağlar. Geçmiş tecrübelerin ve bilinçdışı duyguların farkına varmak, bugün ilişkilerimizi daha sağlıklı kılacak farkındalıkları destekler.

KİMLİĞİNİ GELİŞTİĞİNDE annenin, çocuğuna olan bağını sürdürmesi ve aynı anda kendine ait bir yaşam kurması mümkün olabilir. Çocuk büyüdükçe kimlik arayışları başlar; yeni deneyimler dener, bağımsızlık ister ve anneden uzaklaşma süreçleri gelişir. Bu süreçler, bazı annelerde kaygı yaratabilir: “Dış dünya tehlikelerle doluysa çocuğum zarar görebilir mi?” ya da “Çocuğum bensiz mutluysa ben yalnız kalacağım.” şeklindeki bilinçdışı endişeler ortaya çıkabilir. Bu tür düşünceler, çoğu kez yaşamın her alanında tekrarlanan olasılıklardır ve temel olarak anneye ait bilinçdışı duygularla bağlantılıdır. Ancak Anne, kendi kimliğini keşfettiğinde ve annelik rolünün ötesine geçtiğinde, çocuk da bu süreçte güvenli biçimde yer bulabilir ve ikisi arasındaki bağ taze ve sağlıklı bir şekil alabilir.

GERÇEK ANNE OLMAK kimsenin mükemmel olmadığı gerçeğini kabul etmekle başlar. Winnicott’un “yeterince iyi anne” kavramı burada belirleyici rol oynar: mükemmellik değil, çocuğun duygularını fark eden ve onarmayı bilen, kendinden emin bir anne olmak yeterlidir. Bazen bağırmak, bazen üzülmek ya da yorulmak, anneliğin doğal bir parçasıdır ve bu duygularla yüzleşebilmek, kendine karşı şefkati gösterebilmek önemlidir. Kendine karşı dürüst olan bir anne, çocuğuna da güvenli ve şefkatli bir iç ses bırakabilir.

Klinik Psikolog Sümeyye Üstün tarafından paylaşılan bu bakış açısı, anne-çocuk bağını yalnızca bir sevgi ilişkisi olarak görmek yerine, içsel diyaloglar ve geçmiş deneyimlerle inşa edilen dinamik bir süreç olarak ele alır. Kaynak: Yasemin

The post İçsel Anne Sesinin İzinde: Anne-Çocuk Bağını Anlamak ve Özgürleşmek first appeared on Lütfiye - Bir Kadın Sitesi.

Psikolog Elif Zahide Gök, duygusal olarak ‘ulaşılmaz’ partnerler seçmemizin temel nedenlerini Yasemin.com için açıklıyor.

İlişkilere bakış açımız çocukluk yıllarında temellenir
Bağlanma stillerinin şekillenmesinde çocukluk deneyimlerinin belirleyici olduğunu ifade eden Psikolog Elif Zahide Gök, “İlişkilerde yaptığımız seçimlerin en temel kaynağı çocukluk dönemimizdir. Ulaşılmaz ve zor kişiliklere ilgi duyulmasının ardında tanıdık ilişki örüntüsü yatıyor. Çocuklukta edinilen sevgi biçimi, kişinin bu tür ilişkilere yönelmesini etkiliyor. Sevgi miktarında dengesizlik veya eksiklik yaşayan bireyler, yetişkinlikte de bu ilişki tipini sürdürme eğiliminde olabiliyor.” dedi. Çocuğun anneden ve babadan aldığı sevgi, değer ve ilginin yeterli olmadığı durumlarda bu modelin ileriki yaşlarda da sürdürülmesi muhtemeldir.

KABULLENME VE SUÇLAMAMAK OLDUKÇA ÖNEMLİ Bu döngüyü kırmanın temel adımlarından biri olarak “kabul etmek” ön plana çıkıyor. Gök, “Sağlıksız bağlanma stillerinden uzaklaşmanın en önemli adımı, çocukluk yıllarındaki ilişki tipini tekrarladığımızı fark etmekten geçer. Anne ve babanın sunduğu sevgi, değer ve ilgi üzerinde durduktan sonra bir sonraki adım ise onları suçlamamaktır. Öfke ve kızgınlık duygularını bir yana bırakıp mevcut durumları doğru değerlendirmek son derece önemlidir. Çoğu durumda ebeveynler çocuklarını sever; bu içgüdüsel sevgiyi görmezden gelmeden, onların şartlarını da anlamak gerekir.”

KENDİ DEĞERİMİZİ HATIRLAMAK Özdeğer duygusunu güçlendirmek ve özbenliğe odaklanmak için bir uzmandan destek almak faydalı olabilir. “Kendi değerimizi hatırlamak ve bunu yeni bir bilgi kalıbı olarak yerleştirmek için sık sık hatırlatmalarda bulunmalı ve gerekirse bir uzmandan destek almalıyız.” şeklinde ifade ediyor Gök.

BU TAVSİYELERE DİKKAT İzleyenler için önerilerde bulunmayı ihmal etmeyen Psikolog Gök, şu mesajı veriyor: “İlişkilerde karşılaştığımız sorunlar, seçtiğimiz eşler ve sevgi biçimimizin kökeninde kendimize dair algılarımız, inançlarımız ve bağlanma stillerimiz yer alır. Bu bağlanma stilleri değişebilir, yeniden adlandırılabilir ve kişiye en uygun biçimde yeniden tanımlanabilir. Bundan dolayı geçmişi veya aileyi suçlamamalıyız. Kendimizi sevilmeye layık görmeye başladığımız anda ilişki biçimimiz de değişecektir.”

Kaynak: Yasemin

The post Ulaşılmaz ve Zor Kişiliklere İlgi: Bağlanma Kalıplarını Anlamak ve Dönüştürmek first appeared on Lütfiye - Bir Kadın Sitesi.