Daima yürüme hayali kuruyorlardı! 8 yaşındaki Buğlem artık koşuyor: Seansı 20 dakika sürüyor
ESKİŞEHİR (AA) – ZEHRA ONGAN – Eskişehir’de doğuştan spina bifida (bebeğin omurgasının anne karnındaki birinci aylarda tam olarak kapanmamasıyla oluşan doğumsal bir omurilik rahatsızlığı) tanısı bulunan 8 yaşındaki Buğlem Kısacık, ayağındaki dışa basma ve yürüme sıkıntılarının akabinde Yunus Emre Devlet Hastanesi’ndeki Pediatrik Robotik Yürüme Rehabilitasyon Sistemi sayesinde yürüme marifetini geliştirmeye çalışıyor. Anne karnındaki gelişim sırasında omurga ve omuriliğin oluşumunda meydana gelen spina bifida sebebiyle tedavi gören Buğlem, 7 yaşındayken ayağındaki yürüme sorununa yönelik tendon transferi operasyonu geçirdi.
Yürüme sıkıntılarının devam etmesi üzerine tabiplerinin yönlendirmesiyle Buğlem’in ailesi, Eskişehir Yunus Emre Devlet Hastanesi bünyesindeki Pediatrik Robotik Yürüme Rehabilitasyon Sistemi uygulaması için randevu aldı. Yaklaşık iki haftadır robotik yürüme aygıtıyla rehabilitasyon gören, Mustafa Kemal İlkokulu 3. sınıf öğrencisi olan ve Bilim ve Sanat Merkezi’nde (BİLSEM) uzay bilimleri eğitimi alan Buğlem’in 1,5 ay sürmesi planlanan tedavisinde, aygıtın hareket suratı ve çocuğa sağladığı takviye seviyesi gereksinimine nazaran ayarlanıyor. Tedavi sırasında çeşitli oyunlardan da yararlanılarak Buğlem’in aygıtın yönlendirdiği yürüme hareketine faal biçimde katılması sağlanıyor. Programla Buğlem’in yanlışsız yürüme hünerinin geliştirilmesi ve günlük ömründe daha bağımsız hareket edebilmesi hedefleniyor.
TEDAVİDEN KISA SÜRE SONRA AYAĞININ ÜZERİNE RAHAT BASMAYA BAŞLADI
Buğlem’in babaannesi 64 yaşındaki Canan Kısacık, AA muhabirine, torununun uzun müddettir yürüme konusunda çeşitli meseleler yaşadığını söyledi. Torununun bel bölgesinden ameliyat edildiğini belirten Kısacık, ayağındaki sorunun düzelmesini beklediklerini lakin yürüme ve basma sıkıntılarının devam ettiğini anlattı. Kısacık, daha sonra tabiplerin yönlendirmesiyle tendon transferi operasyonu geçiren Buğlem’in robotik rehabilitasyon programına başladığını belirterek, tedaviden kısa müddet sonra torununun ayağının üzerine daha rahat basmaya başladığını tabir etti.
Rehabilitasyon başladıktan 2 gün sonra Buğlem’in ayağının üzerine bastığını vurgulayan Kısacık, “Önceden ayağı acıdığı için basamıyordu. Artık kendine inancı gelmeye başladı. Evvelce acısı olmasa bile dehşetinden ötürü basamıyordu. Şimdi itimadı gelince basmaya ve yürümeye başladı.” diye konuştu. Kısacık, torununun konutta de daha rahat hareket ettiğini anlatarak, “Artık meskende elimden tutup koşmaya çalışıyor. Biz onun bu gelişimine çok memnun oluyoruz.” dedi.
“DOĞRU HAREKET PATERNİNİN SIK TEKRARLANMASI ÖNEMLİ”
Buğlem’in tedavisini gerçekleştiren Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Uzmanı Baran Sezgin de robotik yürüme aygıtlarının bilhassa nörolojik rehabilitasyon gereksinimi bulunan çocuklarda kullanılabildiğini söyledi. Nörolojik ve nöromüsküler rahatsızlıklarda rehabilitasyonun kıymetli hedeflerinden birinin gerçek hareket paterninin (bir bulgunun, dokunun yahut hastalığın bedende izlediği tertip, dağılım biçimi yahut karakteristik görünüm kalıbı) oluşturulması ve tekrarlanması olduğunu belirten Sezgin, robotik sistemlerin bu süreçte fizyoterapistlere dayanak olduğunu tabir etti.
Sezgin, fizyoterapistlerle çalışmanın yanında yanlışsız hareket paterninin oluşması, bunun yine öğrenilmesi ve sık tekrar edilerek daha rahat yapılabilir hale gelmesinin değerine işaret ederek, bunun için de robottan takviye alındığını vurguladı. Fizyoterapist Mesut Sarıbıyık da robotik aygıtın çocukların hakikat yürüme hareketini tekrar etmelerine yardımcı olduğunu belirtti.
Bir seansın yaklaşık 20 dakika sürdüğünü fakat mühletin çocuğun toleransına nazaran değiştirilebildiğini aktaran Sarıbıyık, aygıtın hareket suratının artırılabildiğini ve sağladığı takviyenin çocuğun durumuna nazaran azaltılabildiğini kaydetti. Tedavi sırasında oyunlardan da yararlandıklarını anlatan Sarıbıyık, bunun çocukların rehabilitasyona etkin iştirakini artırdığını lisana getirdi. Sarıbıyık, sistem üzerinde çeşitli hareket oyunlarının bulunmasının değerli bir katkı sunduğunu belirterek, “Normalde çocuklar hastaneye gelmeyi pek sevmezler. Burada oyunların yardımıyla hem aygıtın yaptığı harekete etkin iştirak sağlıyorlar hem de puan toplamaya çalışıyorlar.” diye konuştu.
Kaynak : Milliyet
