Sınırlı minibüsü 100 bin liraya yuvaya dönüştürdüler! ‘Çöp kutusuna benzetenler bile oldu’
Gonca Kocabaş / Milliyet.com.tr – Büşra ve Gökhan Eroğlu çifti, 10 yıldır tıpkı havayolu şirketinde çalışan iki işçi. Gökhan Eroğlu uçak teknisyeni, Büşra Eroğlu ise memur olarak vazife yapıyor. İki çocuk sahibi çift, yoğun iş temposu içinde yıllarca tabiata, seyahate ve kampçılığa duydukları hasreti ertelemek zorunda kaldı. Pandemi devrinde hayatı sorgulamaya başladığını anlatan Büşra Eroğlu, “Bir noktadan sonra ‘Ben ne için, kim için bu kadar çalışıyorum?’ diye kendime sormaya başladım. Çocukluğumdan beri kamp yapmayı, balık tutmayı ve yeni yerler keşfetmeyi seviyordum. Ancak kurumsal hayat bu hobilerime gereğince vakit ayırmama müsaade vermiyordu. Pandemiyle birlikte durup düşünme fırsatı bulunca aslında hayatımda neyin eksik olduğunu fark ettim” dedi.
Karavan fikrinin yeni olmadığını söyleyen çift, bu hayalin temellerinin sevgililik yıllarında atıldığını belirtiyor. ‘O vakitler eşimle sevgiliydik ve daima bu hayalimden bahsederdim’ diyen Büşra, “Zamanla bu hayali ona da aşılamaya başladım. O da teknisyen olduğu için elinden gelebileceğini ve hayallerimizin gerçek olmaması için hiçbir neden olmadığını söyledi. Sevgiliyken daima eşime bahsettiğim bu hayal, uygun ortam ve imkanı bulmamız ile birlikte hayata geçti. Eşimle birbirimizi çok severek evlendik. Beni memnun etmek için elinden gelen her şeyi yapardı. Dönüştürebileceğimiz bir araç araştırmalarına başladık. Ama bütçemiz epey kısıtlıydı. Bu araştırmalarımızı hızlandırmamızın öbür bir nedeni de büyük 6 Şubat zelzele felaketinde eşimin istekli olarak arama kurtarma faaliyetlerine dahil olduğunda, depremzedelerin yaşadığı zorluğu görmesi ve muhtemel bir İstanbul sarsıntısında B planı olarak aklına yattığı için o dönemki psikolojiyle süreci hızlandırdı” biçiminde konuştu.
En şimdiki haberlere ve son dakika gelişmelerine Google üzerinden anında ulaşmak için bizi favorilerinize ekleyin.
kaynak olarak ekleyin
‘100 BİN TL İLE YALOVA HAT MİNİBÜSÜ ALDIK’
‘Araç ve karavan fiyatlarının bilhassa pandemi ve sonrasında neredeyse her hafta artması nedeniyle, eşim elimizdeki tek birikim olan 100 bin liranın daha fazla erimesini istemediği için bütçemize en uygun ve karavan olmaya müsait olan minibüslere bakmaya başladı’ diyen Büşra, “Yani kısaca paramız yalnızca buna yetti. Uzun araştırmalardan sonra Magirus ve Bmc araç arasında kaldık. Ve tekrar paramız yetmediğinden Magirustan vazgeçip Bmc’ye yöneldik. Baktıklarımızın içinde en eli yüzü düzgün görünen BMC minibüse eşim niyetlendi ve bir gün elinde duyuruyla yanıma geldi. Minibüs Yalova çizgi minibüsüymüş. Ne kadar pak olabileceğini siz düşünün. Araç 2007 modeldi. Baktıklarının içinde yaşına nazaran en düzgün ve fiyat olarak uygun olduğunu düşündüğü minibüs olduğu için eşimi kırmadım ve birlikte İstanbul’dan Yalova’ya seyahatimiz başladı” dedi ve ekledi:
“Açıkçası doğruyu söylemek gerekirse ben pek beğenmedim. Ortada karavana dair pek bir şey olmadığı için birinci gördüğünüzde yolcu koltukları, kocaman upuzun bir vites ve bildiğimiz çizgi minibüsü kokusu bir tuhafınıza gidiyor. Eşim duyuruda beğendiği ve ısrarla görmek istediği için onu kırmadım lakin benim pek içime sinmedi açıkçası. Onun isteğini görüyordum ve söyleyeceğim en ufak bir olumsuz cümlenin onu ziyadesiyle duygusal olarak etkileyeceğini bildiğim için ‘Sen bilirsin hayatım, otomobilden sen anlarsın. Beğendiysen alalım’ dedim. Eşim bilgi ve donanım sahibi olduğu hususlarda çok hassastır ve tenkide pek açık değildir. Beğenmesem çabucak morali bozulur ve söylenmeye başlar. Hatta ufaktan ‘Biraz daha mı baksak hayatım, erken karar verdik sanki’ diye demiş bulundum. Ardından ‘Büşra ne kadar paran var’ karşılığını alınca sustum açıkçası. Bütçemiz de malum ortada. Uzun lafın kısası aracı ustaya baktırdık ve motor performansından emin olunca almaya karar verdik. Zira motor haricinde her arıza yahut tadilatın bir formda tahlili vardı. BMC’nin motorunun düzgün olduğunu bir bayan olarak ben bile duymuştum. Gerisinin tahlili var.”
‘EV BİR ARA DEPOYA DÖNDÜ’
Başlangıçta rastgele bir bütçe planlamadıklarını lisana getiren Büşra, “Kredi kartından kafamıza estikçe gereç aldık. Gün geçtikçe maalesef herkesin kestirim ettiği üzere artırımlar çılgınca arttığı için konutun bir odasını materyal deposu yaptık. Buraya karavan tipi pencereler, kapı, camlar, seyyar tuvalet, lavabo, ocak hepsini depoladık. Böylece artırımlara karşı koyduk. Gelen kargocunun bile teslimat esnasında gerçek yere mi geldim diye şaşkınlık geçirdiği olmuştu. Mesken bir ara düzgünce depoya döndü. Gökhan her hafta ‘bugün de kapıyı takacağım’ diyerek konuttan alıp götürdüğünde üstümden bir yük kalkıyor üzere oluyordu. İki sene boyunca konutunuzda kullanılmayan öylece duran bir kalabalık düşünün. Bazen isyan ettiğim oluyordu. Ancak eşim tek başına yapabileceğinin en uygununu ve süratlisini yapmaya çalıştı. Bir taraftan kurumsal işlerimize de devam ettiğimiz için lakin işten geldiğinde vakit ayırabiliyordu. Özel bir tamir alanı yahut dükkanınız olmadığı sürece çok güç bir iş” sözlerine yer verdi.
Elektrik tesisatının kestirim ettiklerinden çok daha değerli olduğunu söyleyen Büşra, “Eşim mutfakta fırın, kettle, bulaşık makinesi üzere eşyalar kullanmak istediğinden bu enerjiyi kaldıracak önemli bir elektrik sistemine gereksinimimiz vardı. Yalnızca temini değil, tesisatın heyetimi da aylar aşacak kadar güç bir süreçti. Çocuklu bir aile olduğumuz için ve elektriğin latifesi olmadığı için yanmaya karşı dirençli kablolama sistemi kurduk. Yalnızca maddi değil önemli bir bilgi ve personellik isteyen bir bahisti. Eşim her ne kadar teknisyen olsa da, elektrik durumu başlı başına uzmanlık gerektiren bir husus. Bu noktada eşim takıldığı yerlerde internetten görüntüler izleyerek olabilecek en uygun ilişkileri kurmaya çalıştı” halinde konuştu.
‘BUNU BAŞINA BELA ETTİN DİYEN ÇOK İNSAN OLDU’
‘Profesyonel takviye almadık ama 2 yıl boyunca birebir sokakta çalışma yaptığımızdan ötürü halimize acıyan mobilyacı Hasan usta dayanamayıp dayanaklarını bizden esirgemedi’ diyen Büşra, “Kurulum tekrar bizdeydi lakin işin hassas noktalarını Hasan ustaya emanet ettik. Yeri geldiğinde yaptığımız işi beğenmeyip bize fırça altmışlığı bile var. Kendisine bu vesileyle sevgi ve hürmetlerimizi iletiyoruz. Kendi hayat alanımızı fabrikadan çıkmış standart karavan nizamından fazla kendimiz kurabildiğimiz için kendimi çok şanslı hissediyorum. Çünkü daha çok ışık alan bilhassa mutfak kısmında camı ve alanı geniş bir yer istiyordum. Banyoda çok sıkışmak istemiyordum. İçinin tasarımında tüm seçimleri kendimiz seçip uygulayabildiğimiz için çok şahsına münhasır tabiri caizse karakterli bir karavan oldu. Örneğin ikimiz de havacılık dalında olduğumuzdan başüstü dolaplarında uçak dizaynından esinlenerek bombeli dolaplar tasarladık. Bunu yaptırmak istediğiniz vakit birçok usta genelde vakitsizlikten ötürü yanaşmaz ya da yapsa bile önemli para ister. Bu hususta sevgili eşim sayesinde gerçekten çok şanslıyız” dedi ve ekledi:
Aracın ana yapısındaki sorunlar ve bakımlarına ayrıyeten 1 yıl ayırdık. Bilhassa tabanda çok fazla çürük vardı. Bu çürüklerin kaynağı noktasında da Rıfat ustamızın dükkanı ve teçhizatından yardım aldık zira kendi başımıza yapacak donanımımız yoktu. Bu arada okuyanlar tüm bu süreçlerin çok uzun olduğunu düşünmüş olabilir yalnız biz karavan üretimine başlarken birebir vakitte iş hayatında da işlerimizi sürdürmek zorunda olduğumuzdan karavan imaline yukarıda da belirttiğim üzere iş çıkışlarında vakit ayırabiliyorduk. Zati eşim gebe kalıp bebeğimizi kucağına aldığında tamamıyla elendi ve tek başıma bu kadar vakitte bitirebildim. Bazen gece yarılarına kadar bazense sabaha kadar çalışıyordum. Bir noktadan sonra gerçekten yıpratıcı olmaya başladı. Etrafımdan ‘Bunu başına bela ettin. Keşke hazırını alsaydın diyen çok insan oldu. Fakat kimse yardıma gereksinimin ver mı ya da hazırını alacak kadar kâfi paran var mıydı?’ diye sormadı. Herkes kolay yolu gördü. Ancak güç yoldaki çabayı, alın terini ya da bitirdiğinizdeki o zaferin vermiş olduğu memnunluk ve başarma hissini görmek istemedi. Bu karavan ya bitecekti, ya da bitecekti. 2.5 yıl yalnızca kendimizle değil, etrafımıza de karşı bu biçimde bir savaş vermişliğimiz var ne yazık ki. Bu işin yalnızca fizikî değil, ruhsal bir kısmı da var. Tek başına 2,5 yıldan bahsediyoruz.”
‘MİNİMAL YAŞAMA ALIŞMAKTA HALA ZORLUK ÇEKİYORUZ’
‘Bir meskende ne olması gerekiyorsa karavan hayatına uygun minimal bir halde oturma alanı mutfak yatak odası ve tuvalet banyo oluşturabildik’ diyen Gökhan, “Her karavanda tuvalet banyo olmayabiliyor ancak bu karavanın genişliği ile alakalı bir durum. Bu yüzden BMC minibüsü tercih ettik. Eşimin benden tek ricası ‘başımı eğerek girmeyeyim diğer bir şey istemiyorum’ oldu. Bir de mutfak alanını mümkün olduğunca geniş tutmamı istedi. Biz yemeyi çok seven bir aileyiz. Bir de yatak kısmını geniş tutmaya çalıştık. Ne kadar çok çabalasak da minimal yaşama alışmakta hala zorluk çekebiliyoruz. Bebekli bir aile olmamızın da tesiri büyük. O yüzden çokça da depolama alanına yer vermeye çalıştık. Bu arada söylenenin tersine bebekli karavan hayatı güç değil. Bilakis mükemmel bir tecrübe. Konusu açılmışken okuyucularımızın bebekten ötürü çekinceleri olmasın. Karavanınızda yatak banyo üzere temel ögeler varsa, bebekli seyahatin hiçbir zorluğu yok” halinde konuştu.
Daha evvel hiç karavan imal deneyimleri olmadığı için bilhassa elektrik ve su tesisatı alanlarında tıkandıkları çok nokta olduğunu lisana getiren Büşra, “Bu noktalarda YouTube bize düzgün bir rehber oldu. Eşim YouTube’dan nereyi yapmak istiyorsa orayla ilgili yerli yabancı birçok görüntüye başvurarak kendince karavanımıza uyarlamaya çalıştı ve başarılı da oldu diyebiliriz. Hatırı sayılır bir müddettir kullanıyoruz. Hala bir sorun çıkmadı aman maşallah diyelim. İnşallah çıkmaz. Çıksa bile nerde ne yapıldığından aracın iskeletine kadar her şeyini bildiğimiz için, gerekirse tekrar söküp yaparız. En berbat tamir bile endüstride eski araçla ustaların eline düşmekten iyidir” bilgisini paylaştı.
‘ALDIĞIMIZ MİNİBÜSÜ ÇÖP KUTUSUNA BENZETTİLER’
‘Eşim süreci anlatırken ne çektiğimi ben bilirim diye tanım eder’ şeklinde konuşan Büşra, “Bazen lanet olsun deyip vazgeçme evresine geldiği periyotlar olmuştur. O periyotlarda de sanırım bana vermiş olduğu kelamı hatırladı. Bir de etrafımızdan çok fazla bu karavanı başınıza bela ettiniz şekli cümleler duyuluyordu ve bunları duydukça yer yer demoralize olabiliyorduk. Hatta eşim bazen çok içerliyor, akşam meskene yüzü asık geliyordu. Bırak onlar konuşsun, bitirince gezmek için isteyecekler, biz de o vakit vermeyeceğiz diye takılıyordum. Berbat de olsa uygun ya da berbat bir sonuca varmak için elimizden gelenin en fazlasını yapmaya çalışarak yola devam ettik. Karavanın bitmiş halini toplumsal medyada paylaştığımızda bile yorumların altına ‘Bunu yapacağınıza bir tarla alsaydınız, tarlanız şimdi değerlenmişti’ diyen arkadaşlarımız bile hala mevcut. Kimse kimsenin memnunluğunu istemiyor üzere geliyor artık bana. Kardeşim biz bu işe girişmişiz. O denli ya da bu türlü bir yola girmişiz ve bitirmişiz. Hala bu türlü konuşmak niye” dedi ve ekledi:
“Biz şu anda mutluluğumuzu yaşamaya odaklanıyoruz zira etrafımız için küçük bizim için hayli büyük bir şeyi başardık. Beşerler daima konuşur, kendi yapamayacakları şeyi senin de yapmanı istemez. Daima daha fazlasını ve düzgününü ister. Hak ediyorsa hakkıdır istesin. Lakin bahis emek vermeye gelince, herkes her şeyi hazır önüne istiyor. Kimse emek vermek istemiyor. Aldığımız minibüsü çöp kutusuna bile benzeten oldu. Bu iki yıldır gayesine, maksadına, gece gündüz emek veren adama söylenir mi? Bunun üstüne söyleyecek öteki bir kelamımız yok.”
‘ARACI İLK GÖRENLER MİNİBÜS ZANNEDİYOR’
‘Her orta halli aile üzere her hafta sonu bir yerde konaklayacak yahut bir yerde yemek yiyecek biçimde bir bütçemiz yok’ diyen Büşra, “Ama şu an yalnızca tek düşündüğümüz bizi götürüp getirecek kadar mazotumuzun olup olmaması olarak değişti. Evimizdeki mutfağımıza ne alıyorsak karavana alıyoruz. Kaç günlük bir seyahate çıkacaksak eşim ona nazaran günlük bir yemek planı çıkarıyor. Bebekli olunca bunu yapmak zorundasınız zira ormanın ortasında markete gitme üzere bir imkanınız olmuyor. Bir otelde kalsanız kalacağınız gün kadar fiyat ödüyorsunuz. Bizim için ise bedel hem maddi hem manevi çoktan ödendi. Dilediğiniz yerde dilediğiniz kadar konaklayabilmek, dışarda ne kurallarda pişirildiğini bilmediğiniz yemek yerine kendi elinizden pak besinle beslenme fırsatını bulabilmek çok büyük bir lüks. Cebinize de yararı var. Yalnızca bir noktaya daha değinmeliyim ki, Türkiye’de şimdi karavancılık tam manasıyla gelişebilmiş değil. İçlerinde gerçek karavancıları tenzih ederek söylemeliyim ki kimi karavancılardan kaynaklı etraftan olumsuz bakılabiliyor ya da barınmasına müsaade edilmiyor. Polis ya da jandarma müdahalesine maruz kalabiliyorsunuz. Yeni olmamıza karşın bizim de 2 kez başımıza gelmişliği var. Konaklamadığımız, günübirlik geldiğimiz yerden bile gitmemiz istenebiliyor. Karavanla birebir yerde günlerce konaklamamalısınız. Aksi takdirde bu karavancılıktan çıkıyor. Diğer bir şey oluyor” halinde konuştu.
‘Aracı birinci görenler minibüs zannediyor ama karavan olduğunu anladıklarında içine bakmak istiyorlar, bakanlar şaşkınlıkla içi ile dışının apayrı olduğunu belirterek tebrik ediyorlar’ diyen çift, “Ben bilerek dışının minibüs imajında kalmasını istiyordum. Ta ki geçen yolda teyzenin biri binmek için el kaldırana kadar. Çizgi minibüsü alırsanız bu usul şeylere şaşırmamalısınız. Yakın vakitte dışına da hoş bir tasarım düşünüyoruz. Şimdilik bitirebilmenin mutluluğundayız ve yolların tadını çıkarıyoruz” dedi ve kelamlarını şöyle sonlandırdı:
“Bütçeniz hudutlu olabilir bunda hiçbir sorun yok. Lakin eli anahtar tutmayan kimse bu işe girişmemeli. Zira eski bir araç restore edecekseniz biraz bu işlerden anlamanız gerekiyor. Aksi takdirde ustalara çok fazla para harcar endüstriden çıkamazsınız. Gökhan olmasaydı süreci takviyesiz bir halde sürdürmemiz çok güç olurdu. Personellik de eklendiğinde maliyet 2-3 katına çıkar. O denli bir durumda aslında hazır almak gerçekten daha mantıklı. Kendinizin yapabilmesinin başka bir yararı da, büsbütün kendiniz restore edebildiğinizde her yerini ayrıntılı bildiğiniz için mümkün bir arızada çarçabuk müdahale edebiliyorsunuz. Nerden bakarsanız bakın biraz da bu işi seviyorsanız karavan yapmak kusursuz bir seyahat.”
Kaynak : Milliyet
