Çift katlı otobüsü karavana dönüştürdüler! ‘Kadıköy-Pendik sınırında çalışıyordu, donanımlı bir mesken oldu’
Betül Topaklı / Milliyet.com.tr – Ümit Çeliker, 1984 yılında Eskişehir’de doğup büyüdü. Makine mühendisliği kısmından mezun olan Ümit, mezuniyetin akabinde reklamcılık bölümünde kendi işini kurdu ve bir mühlet bu alanda çalıştı. “Ancak vakitle yoğun iş temposunun bana uygun olmadığını fark ettim” diyen Ümit, “Daha sakin, daha özgür ve alternatif bir hayat biçimine yönelme isteği oluştu. Bu süreçte karavan hayatının bana yakın olduğunu düşündüm ve bu hayat stiline geçme kararı aldım” dedi. Aslında Ümit’in karavan hayatına olan ilgisi çocukluk yıllarına dayanıyordu. Ümit, o günleri şöyle anlatıyor:
“Eniştem Almanya’da büyüdüğü için daha gezgin, özgür bir hayat anlayışı vardı. Ankara’dan tatile çıkarken karavanlarıyla Eskişehir’e uğrarlardı. Ben de yaklaşık 8 yaşlarındayken o karavanın arkasından hayranlıkla bakardım. Eniştemin o özgür ruhu, gezgin ömür stili ve karavan sevgisi bende de iz bıraktı. Konutumuza geldiklerinde karavanın içine girer hatta bir gece kalacaklarsa konut yerine karavanda kalmayı tercih ederdim. Onlar giderken de daima imrenir, ‘keşke ben de onlarla gidebilsem’ diye düşünürdüm. Natürel ailem buna müsaade vermezdi fakat o his içimde daima kaldı. Yıllar sonra yurt dışında panelvan araçların karavana dönüştürülerek, hayat alanına çevrildiği akımlar yaygınlaşmaya başlayınca, çocukluğumdan gelen o ilgi tekrar ortaya çıktı. Böylelikle kendi karavanımı yapma ve bu hayatı deneyimleme fikri benim için gerçek bir maksada dönüştü.”
‘DÜNYAYA SADECE ÇALIŞMAK İÇİN GELMEDİM’
En aktüel haberlere ve son dakika gelişmelerine Google üzerinden anında ulaşmak için bizi favorilerinize ekleyin.
kaynak olarak ekleyin
Üniversite sonrası kendi reklam ajansını kuran Ümit, yaklaşık 3-4 yıl bu işi yaptı. Fakat bir mühlet sonra reklamcılıktan uzaklaşmak istediğini fark etti. Bunun en büyük sebebi ise, ticaretin hayatının tamamını kaplamasıydı. Sabah işe gidiyor, bazen gece geç saatlere kadar çalışıyordu. Para kazanıyordu fakat hayatı kaçırıyormuş üzere hissediyordu. “Arkadaşlarım buluşuyor, geziyor, sosyalleşiyordu; ben ise daima çalışıyordum” diyen Ümit, “Bir noktada kendi kendime, ‘Ben dünyaya yalnızca bunun için gelmedim’ dedim. Daha az kazanıp daha sade bir hayat yaşayabileceğimi, gelir azaldığında masrafların de azalacağını ve bunun bana daha fazla özgürlük sağlayacağını düşünmeye başladım. Tam da bu niyetler hayatımda yer etmeye başladığı periyotta eşimle tanıştım. Bakış açılarımız birbirine çok benziyordu. Birinci olarak Eskişehir’de birlikte bir kafe açtık. Yaklaşık iki yıl boyunca o kafeyi işlettik” dedi.
‘58 BİN TL’YE ALDIK, 100 BİN TL’YE TAMAMLADIK’
Bu süreçte Ümit’in dikkatini karavan hayatı ve yurt dışında yaygınlaşan “van life” kültürü çekmeye başladı. “Başta yalnızca kendimize ilişkin bir aracı dönüştürmek istiyorduk. O periyot, yani 2018 civarında bununla ilgili çok fazla kaynak da yoktu. Biz de kendi tecrübemizi paylaşmaya karar verdik” diyen Ümit, “Kafenin karşısındaki toprakta birinci karavanımızı dönüştürmeye başladık ve tüm süreci eşimle birlikte toplumsal medyada paylaşmaya başladık. Birinci karavanımız, daha çok kafeden müsaadeli olduğumuz günlerde tabiata kaçmak için tasarlanmış küçük bir panelvan araçtı. Günlük kullanım için de uygun olmasını istiyorduk. İçinde temel gereksinimlerimizi karşılayacak küçük bir mutfak ve konaklama alanı vardı. Aracı boş panelvan olarak satın aldık ve dönüşümünü büsbütün kendimiz yaptık. 58 bin TL’ye aldık, 100 bin TL’ye tamamladık. İç dizaynından dekorasyonuna kadar her şeyi kendi gereksinimlerimize ve zevkimize nazaran şekillendirdik” halinde konuştu.
TAM ZAMANLI KARAVAN HAYATINA GEÇTİLER
Sonrasında Ümit ve eşi kafe işletmesini devredip, birinci karavanlarını da satarak daha büyük bir karavan yaparak büsbütün yollara çıkmaya karar verdi. Zira karavan ömrü içlerini o denli işlemişti ki artık bunun süreksiz bir tecrübe değil, bir hayat biçimi olduğunu fark ettiler. Bunun üzerine “Uzay” ismini verdikleri, 1976 model eski bir karavan satın alan çift, aracı baştan sona restore edip yola çıktı. “Aslında bizim gerçek maceramız ve tanınmaya başlamamız da o devirde oldu” diyen Ümit, “Yaklaşık üç yıl boyunca o karavanla Türkiye’nin dört bir yanında yaşadık. Ormanlarda, tabiatın içinde, yollarda kaldık; daima hareket hâlindeydik. Bu süreç pandemi devrine de denk geldiği için birçok takipçimiz bizimle birlikte o seyahati deneyimlemiş üzere oldu. Beşerler evdeyken bizim videolarımızla farklı yerleri keşfedip, anılarımıza ortak oldular” tabirlerini kullandı.
“Üç yılın sonunda ise artık o karavanın bize yetmediğini düşündük. Hem ömür alanını büyütmek hem de toplumsal medya tarafında yeni bir proje yapmak istiyorduk. Bu fikirle, daha evvel İstanbul’da Kadıköy-Pendik sınırında çalışan çift katlı bir belediye otobüsünü satın alıp karavana dönüştürmeye karar verdik. Doğal hayli argümanlı bir projeydi. Yaklaşık iki yıl boyunca dönüşüm süreciyle uğraştık. Her şeyi kendimiz yaptığımız için süreç uzun sürdü. Üstelik otobüs beklediğimizden daha paslı ve yıpranmış çıktı, bu da işi daha da zorlaştırdı. Fakat sonunda ortaya hakikaten çok özel bir karavan çıktı. Şu an dünyada da tanınan, epeyce özgün bir proje hâline geldi. Bizim için de tam donanımlı bir konuta dönüştü. İçinde çamaşır makinesi, bulaşık makinesi, ayrı yatak odası, salon üzere alanlar olan; uzun mühlet yaşamaya uygun bir nizam oluşturduk.”
‘USTALIK ESERİMİZ’
Bu sayede tam vakitli olarak karavanda yaşayabildiklerini anlatan Ümit, “Tabii bunun bir dezavantajı da oldu. Karavan büyüdükçe hareket yeteneği azaldı ve eskisi kadar sık seyahat edemez olduk. Bu yüzden İstanbul’da bir arazi kiraladık ve burada daha sabit bir ömür kurduk. Şimdi ise dördüncü ve son karavanımızla yine biraz daha taşınabilir bir hayat yaşamaya çalışıyoruz. Karavan hayatını deneyim ettikçe insan sahiden neye muhtaçlığı olduğunu daha uygun anlıyor. Bu yüzden son yaptığımız karavana ‘ustalık eserimiz’ diyoruz. Zira onu, dört mevsim rahatça yaşayabileceğimiz, yazın da kışın da bizi zorlamayacak formda tasarladık” diye konuştu.
‘YENİ EŞYAYI ALMADAN ÖNCE İKİ KEZ DÜŞÜNÜYORSUNUZ’
“Hayalim, sevdiğim şeyleri yaparak mümkün olduğunca az çalışmaktı. Şu anda buna büyük ölçüde ulaştığımı düşünüyorum” diyen Ümit, kelamlarına şöyle devam etti: “Sosyal medya için içerik üretmek ve görüntü çekmek bana iş üzere değil, keyif aldığım bir hobi üzere geliyor. Karavan hayatında çok büyük gelirler elde etmenize de gerek kalmıyor. Zira bu ömür biçimi sizi doğal olarak daha minimal bir hayata yönlendiriyor. Daha az tüketiyor, daha az alışveriş yapıyor ve gereksinimlerinizi sadeleştiriyorsunuz. Bu türlü olunca çok yüksek bir gelire de gereksinim duymuyorsunuz. Doğada yaşarken gereksiz alışveriş yapma isteği de vakitle ortadan kalkıyor. Yakınınızda daima bir market ya da alışveriş merkezi olmayınca, can derdinden alışveriş yapma alışkanlığı da kayboluyor. Bir de şunu fark ettim; doğadayken her gün tıpkı tişörtü giymek bile rahatsız etmiyor. Zira sizi bununla pahalandıran kimse olmuyor. Karavan hayatı beşere daima şu soruyu sorduruyor: ‘Buna hakikaten gereksinimim var mı?’ Yaşam alanınız ve dolabınız sonlu olduğu için her yeni eşyayı almadan evvel iki kere düşünüyorsunuz. Bu da sizi doğal olarak tasarrufa yönlendiriyor.”
Kaynak : Milliyet
