Basınç istikrarını östaki tüpü sağlıyor

Yaz aylarında artan hava yolu seyahatleri kulak basıncı şikayetlerini de artırıyor. Kulak Burun Boğaz Op. Dr. Evren Ay Koç, “Kulak ve burun arasındaki basınç istikrarını sağlayan östaki tüpünün sağlıklı çalışmaması bilhassa uçağın kalkış ve inişi sırasında yaşanan ani basınç değişimlerinin daha yoğun hissedilmesine sebep oluyor” dedi. Op. Dr. Evren Ay Koç, “Anatomik olarak kulak ve burun arasındaki basınç istikrarını östaki tüpü sağlar. Lakin birtakım bireylerde tüp, tam işlevini yerine getiremez ve buna bağlı basınç oluşur. Yeniden üst teneffüs yolu enfeksiyonu, sinüzit ve alerjik rinit üzere kimi hastalıklar da şiddetli basınca sebep olabilir” sözlerini kullandı.

Basıncı dengelemek için yutkunun ve çenenizi hareket ettirin

Kalkış ve inişlerde uygulanabilecek kolay formüllerin kulaktaki basıncı azaltabileceğini belirten Op. Dr. Evren Ay Koç, “Yutkunmak, sakız çiğnemek ve şeker emmek üzere çene hareketleri Östaki tüpünün açılmasına yardımcı olur. Ayrıca birtakım kulağa hava verme hareketleri da dikkatli bir formda uygulanabilir” dedi.

Enfeksiyon varsa uçuşu ertelemek daha inançlı olur

Üst teneffüs yolu enfeksiyonu, sinüzit ve alerjik rinit şikayeti olan bireylerin uçağa binmeden evvel kesinlikle kulak burun boğaz hekimine muayene olmaları gerektiğini tabir eden Op. Dr. Evren Ay Koç, “Şikayetleri doğrultusunda uçak seyahati öncesi ve sonrası kullanması gereken ilaçların alınması ve mümkünse şikayeti olan bireylerin hastalığı geçene kadar uçak seyahati yapmamaları tavsiye edilir” dedi.

Çocuklar basınç değişiminden daha fazla etkileniyor

Bebek ve çocuklarda östaki tüpünün daha yatay bir pozisyonda bulunmasının uçuş sırasındaki basın hissini artırdığını anlatan Op. Dr. Evren Ay Koç, “Kalkış ve iniş sırasında bebeklerin emzirilmesinin, biberonla beslenmesinin daha büyük yaş kümelerinde ise sakız çiğneme ve gerektiğinde basınç dengeleyici kulak tıkaçlarının kullanılması basıncı azaltmaya yardımcı olabilir” diye konuştu.

‘Kapımı kapattım dünyaya’

“Kapımı kapattım dünyaya. Arkadaşlarımın bildirilerini okumadan siliyordum zira ne hale geldim diye utanıyordum” diyen Teg Turner için o gün sıradan bir seyahatti. Ailesiyle tatile gidiyordu. Ta ki uçak koltuğuna otururken kabin grubunun müdahalesine kadar. Kemer tokası kapanmadı. Vazifelinin fısıltısı, dönüp yürüdüğü uzun koridor, merak dolu bakışlar… Teg içinden bir karar verdi o an: “Bu uçuş biter bitmez bir daha asla uçmayacağım.”

Bu karar aslında çok daha derin bir şeyin yüzeyiydi. Yıllardır Teg’in hayatı giderek daralıyordu. Gençliğinde koşan, spor salonuna giden, hayat dolu biri olan Teg, yavaş yavaş köşeye çekilmişti. Bir ayrılık, bir yaralanma, işin ağırlaşması… Ve sonunda mesken, kanepe ve yalnızlık.

Teg, yirmi küsur yaşında koşarken ayak bileği yaralandı ve sporu bırakmak zorunda kaldı. Zihinsel sıhhat alanında hemşire olarak çalışıyordu; hastalarına bakıyor, lakin kendine bakamıyordu. Geç saatlere kadar süren vardiyaların akabinde konutta hazır yemek, abur cubur ve bir müddet sonra toplumsal hayat sıfıra indi.

Babasının hastalığı tetikledi

“Arkadaşlarım bildiri atıyordu. Ben okuyordum, cevap vermiyordum. Zira ne haline geldiğimi görmelerini istemiyordum. Bir markete gitmek bile büyük bir plan gerektiriyordu — oturabilecek sağlam bir sandalye var mı, kalabalık mı, birisi beni görür mü diye düşünüyordum” diyen Teg’i harekete geçiren, acı verici bir haber oldu. Sağlıklı ömür biçimiyle bilinen, koşan, alkol kullanmayan babası bir gün koşu sırasında yere yığıldı. Kalp damarlarından biri tıkanmıştı. Ameliyat geçirdi.

“Babam her şeyi yanlışsız yapıyordu. Ben ise elimle kendimi yavaşça yok ediyordum.” Bu fark, Teg’i sarsmaya yetti. Yılın son günü içkisini bıraktı. Yeni yılın birinci günü yeni bir sayfa açtı.

Teg’in dönüşümünde tesirli olan 4 temel adım

Yeme alışkanlıklarını bir uzmanla birlikte, yapılandırılmış bir programla yine düzenlemedi, duygusal yeme döngüsünü fark etmek ve bu döngüyü kesmek için dayanak aldı alkolü hayatından çıkardı, adım adım toplumsal hayata döndü. Evvel yürüyüş, sonra küme koşusu yaptı.

Küçük adımlar, büyük dönüşüm

Teg bir diyetisyen eşliğinde yapılandırılmış bir program başlattı. Haftalık görüşmeler, sistemli takip. Kıymetli olan yalnızca ne yediği değil, yemeğe yüklediği duygusal anlamdı. Mutsuzlukta da, sevinçte de, düşüncede da elinin yiyeceğe gittiğini fark etti. Bu farkındalık başlı başına bir kırılma noktasıydı.

Dokuz ay sonra Teg koşmaya başladı. Antidepresanlardan kademeli olarak uzaklaştı. Bir koşu kümesine katıldı. Arkadaşlarına kapısını tekrar açtı. Diyetine başlamadan evvel 158 kilodan fazla ağırlığındaydı ve beden kitle indeksi (BMI) neredeyse 50’ydi. Lakin dokuz ay boyunca daha sağlıklı beslenme alışkanlıkları edindikten sonra yükü yalnızca 83 kiloya düştü.

‘Artık dünyaya saklanmak istemiyorum’

“Şimdi yıllardır görmediğim beşerlerle buluşabiliyorum. Sabah uyandığımda o günü düşünmekten korkmuyorum. Bu benim için mucize.” diyor Teg. Ve ekliyor: “Beni en çok şaşırtan şu oldu: O uçakta yaşadığım o utanç anı, aslında bir son değil, başlangıçtı.” Teg bugün birebir alanda diğerlerine rehberlik ediyor. Bir vakitler kendini kapattığı dünyaya artık istekli olarak adım atıyor. Ve bu sefer kapıyı akabinde kapatmıyor.