Büyük çocuk, sevginin yalnızca kendisine ait olduğuna dair inancını paylaşım yüzünden kaybetmiş gibi hisseder. Adler’in tasvir ettiği durum buna benzer: tahtını yitiren kral olarak tanımladığı bu süreç, çocuğun sevgi ve ilgi ihtiyacını bir başkasıyla paylaşmak zorunda kalmasıyla başlar. Bu yeni durum başlangıçta nasıl başa çıkacağını bilmeyen bir kaygı doğurabilir. Bu nedenle anne ve baba, kıskançlık gösterileriyle karşılaşıldığında sakin ve net bir dil kullanarak durumu açıklamalıdırlar.

“Büyük çocuğun kıskançlık duygusunu görmezden mi gelmeliyiz, yoksa küçük çocuk da benimli olduğum kadar sevgiye mi ihtiyaç duyuyor?” gibi sorular, ebeveynlerin aklında sık sık belirir. Bu noktada olası tepkiler arasında anneye yapışma, bazı çocuklarda alt ıslatma, bebeksi konuşma ve rekabet hissiyatı sayılabilir. Yaşlara ve koşullara bağlı olarak bu tepkiler değişkenlik gösterebilir ve her durumda çocuğun rutinleri korunmaya çalışılmalıdır. Ayrıca, küçük bir çocuk ebeveyniyle daha çok temas kurmaya ihtiyaç duyabilirken, rekabetçilik gösteren bir çocuk için olumlu yönleri pekiştirmek ve sorumluluklar vermek yararlı olabilir.

YA ONU KISKANIRSA KAYGISINA KARŞI SAKİN OLUN Bu süreçte anne babalar, hamilelik döneminde bile yüksek düzeyde kaygı yaşayabilirler. Yeni durumu nasıl anlatacakları ve çocuğun vereceği tepkilerin nasıl karşılanacağı konusunda kaygılanabilirler. En önemli adım ise anne-babanın sakin ve kendinden emin bir tutum benimsemesidir. Çocuğa hayatlarında bazı şeylerin değişeceğini ama mevcut sevgi ve güvenin eksilmeyeceğini net bir dille ifade etmek gerekir. Çocuğun soruları basit ve net cevaplarla karşılanmalıdır. Böylece çocuk, söz konusu değişiklikleri tamamen kısıtlayıcı olmayan bir çerçevede algılayabilir ve “Bu durum aslında o kadar da kötü değil” düşüncesine yönelebilir.

KISKANÇLIK DUYGUSU SUÇLU HİSSİYLE BİRLİKTE GELEBİLİR Bir çocuk kardeşine ilgi gösterdiğinde; aynı zamanda ona karşı öfke ve düşmanlık besleyebilir. Bu karışık duygular, suçluluk duygusunu tetikleyebilir: “Bazen onun üzülmesini istiyorum; acaba ben kötü biri miyim?” gibi düşünceler ortaya çıkabilir. Böyle durumlarda ebeveynlerin, bu iki duygunun da normal ve kabul edilebilir olduğu mesajını net biçimde iletmesi gerekir. Sevdiğimiz birine karşı öfke duyuyor olmak, onun kötü biri olduğumuz anlamına gelmez. Duygularını ifade etmesini kolaylaştıran açıklamalar, yoğun duyguların yatışmasına yardımcı olur. Örneğin, “Kardeşinle çok ilgilendiğim için sana olan sevgimde dalgalanmalar oluyor; bu yüzden seni daha çok önemsiyor musun?” gibi yansıtıcı ifadeler, çocuğun gerçek deneyimini işlemeye olanak tanır.

KARDEŞ KISKANÇLIĞINA KARŞI AİLEDE DİKKAT EDİLMESİ GEREKENLER

• Duyguları adlandırın ve yansıtın. Örneğin, “Kardeşinin ilgi gördüğü için üzülüyorsun.” Ancak duyguları yargılamadan ifade etmeye özen gösterin.
• Büyük çocuğa özel zaman ve rutinleri sürdürme konusunda tutarlı olun.
• Aşırı idealizasyonu engelleyin; “Artık büyüdün, kıskanmak yok” gibi baskı oluşturan ifadeler yerine daha gerçekçi betimlemeler kullanın.
• Yeni bebeği rakip olarak görmek yerine ekip çalışması yönünde yönlendirin.
• İki kardeşin de birey olarak değerli olduğunu öğretin; aralarında bir ekip olduğunu vurgulayın.
• Yeni bebeğin bakımıyla ilgili sorumlulukları aşırı baskı yapmadan paylaşmaya yönelik küçük görevler verin.

PROFESYONEL DESTEK Kardeş kıskançlığı, geçici bir durumdan ziyade duygusal bir uyum sürecidir. Bu süreçte yaşanan kırıklar, çocukların gerçek hayata uyum sağlaması için önemlidir ve herkesin ihtiyaçları olabileceğini anlamalarına yardımcı olur. Süreç zorlaştığında veya görünürde çözüm üretilmiyorsa profesyonel destek almak yerinde bir adım olabilir. Klinik Psikolog Sümeyye Üstün’in görüşlerini de bu süreçte referans alabilirsiniz. Kaynak: Yasemin

The post Kardeş Kıskançlığına Zamanında ve Nazikçe Yaklaşım: Ebeveynler İçin Rehber first appeared on Lütfiye - Bir Kadın Sitesi.