Derleyen: Betül Yasemin Kökbek / Milliyet.com.tr – Mihrî Müşfik’in ismi, Türk fotoğraf tarihinde olduğu kadar Mustafa Kemal Atatürk’ün portresini yapan sanatkarlar arasında da anılıyor. Osmanlı İmparatorluğu’nun son yıllarında resme yönelen Müşfik, bayanların hoş sanatlar eğitimi almasının şimdi yeni yeni mümkün hâle geldiği bir periyotta İnas Sanayi-i Nefise Mektebi’nin birinci bayan yöneticisi oldu. Onun öyküsü, bir ressamın tuval karşısındaki serüveninden çok daha fazlasını anlatıyordu. İstanbul’dan Avrupa’nın sanat merkezlerine uzanan bu seyahat, bir bayanın kendi sanatını ararken kendisinden sonra gelecek bayanlara da bir kapı açmasının kıssasına dönüştü.

1886 yılında İstanbul’da dünyaya gelen Mihrî Müşfik, edebiyat ve müziğin yanı sıra resme de ilgi duydu. Osmanlı sarayının ressamlarından İtalyan sanatçı Fausto Zonaro’dan ders alması, onun sanat seyahatinin birinci değerli duraklarından biri oldu. Akabinde Roma ve Paris’te eğitimini sürdüren Müşfik, Batı’daki akademik sanat anlayışıyla yakından tanıştı. İstanbul Modern’in sanatkara ait verdiği bilgilere nazaran, yurtdışındaki eğitimi sırasında modelden çalışma pratiğini benimseyen Müşfik, sanat hayatı boyunca bilhassa portre ve figüratif resme yöneldi. Ancak Mihrî Müşfik’in sanat tarihindeki yeri, tuval üzerine bıraktığı izlerle sonlu değil. Onun öyküsü, tıpkı vakitte bayanların sanatla kurduğu bağın kurumsallaşmaya başladığı bir devrin öyküsüydü.

SANATIN YOLLARINI ARARKEN YOL GÖSTERDİ!

1914 yılında bayanlara hoş sanatlar eğitimi vermek hedefiyle İnas Sanayi-i Nefise Mektebi kuruldu. Bayanların akademik sanat eğitimi alabilmesi bakımından devrin öncü kurumlarından biri olan okulun kuruluşunda Mihrî Müşfik’in teşebbüslerinin değerli bir rol oynadığı belirtiliyor. Müşfik, daha sonra okulun birinci bayan yöneticisi olarak misyon üstlendi. Böylelikle bir vakitler sırf sanat eğitimi almanın yollarını arayan bir kadın, kısa mühlet içinde kendisinden sonra gelecek bayan sanatkarlara o yolu açan isimlerden birine dönüştü.

Müşfik’in eğitim anlayışı da yurtdışında edindiği tecrübelerin izlerini taşıyordu. Öğrencilerinin sırf teorik bilgiyle yetinmesini istemiyor, sanatın fakat bakarak, deneyerek ve üreterek öğrenilebileceğine inanıyordu. Onları tabiatta çalışmaya teşvik ediyor; fotoğraf, heykel ve bilhassa çizim çalışmalarına ehemmiyet veriyordu. Böylelikle İnas Sanayi-i Nefise Mektebi, bayanların sırf sanat eğitimi alabildiği değil, sanatın içinde kendilerine bir yer açabildiği kıymetli bir kurum hâline geldi. Okul 1914’te faaliyete geçti ve 1923 yılında erkek öğrencilerin eğitim gördüğü Sanayi-i Nefise Mektebi ile birleşti.

ATATÜRK’ÜN PORTRESİNİ YAPTI

Sanatçının ismi, Mustafa Kemal Atatürk’ün portresini yapan ressamlar arasında da geçiyor. Atatürk Ansiklopedisi, Müşfik’i Atatürk’ün portresini yapan Türk ressamları arasında sayarken, Marmara Üniversitesi’nde yayımlanan akademik bir çalışmada sanatkarın Atatürk’ün uzunluktan portresini yaptığı ve bu yapıtı kendisine ikram ettiği belirtiliyor. Bununla birlikte, portrenin tarihi ve bugün nerede bulunduğuna ait kaynaklarda farklı bilgiler yer alıyor.

Mihrî Müşfik’in sanat seyahati İstanbul’da başlayıp İstanbul’da son bulmadı. Roma ve Paris’te aldığı eğitim, onun sanat ufkunu genişletirken, hayatının ilerleyen periyodunda Amerika Birleşik Devletleri’ne yerleşmesiyle seyahati yeni bir coğrafyaya taşındı. İstanbul Modern de sanatkarın hayatının ilerleyen yıllarında ABD’ye yerleştiğini doğruluyor. Mihrî Müşfik’in sanat tarihindeki yeri konusunda daha bariz bir çizgi ortaya çıkıyor. O, Osmanlı’dan Cumhuriyet’e uzanan kırılma devrinde bayanların sanat alanındaki görünürlüğünün artmasına katkıda bulunan öncü isimlerden biriydi. Birinci Türk bayan ressamlardan biri olarak anılırken, İnas Sanayi-i Nefise Mektebi’ndeki yöneticiliği ve bayanların sanat eğitimine yaptığı katkı, onun mirasının en kıymetli kesimlerinden biri olarak öne çıkıyor.

Onun kıssası bu sebeple sadece bir ressamın hayat kıssası değil. Birebir vakitte bir bayanın, kendi çağının sonlarını aşarak kendisinden sonra gelecek bayanlara yeni bir alan açmasının öyküsü. Belki de onu Türk fotoğraf tarihinin dikkat alımlı figürlerinden biri yapan asıl şey, tuval üzerinde bıraktığı yüzlerden çok, kendi çağında açtığı yoldur. Mihrî Müşfik, bir periyodun bayanları için şimdi ismi konmamış bir ihtimali; sanatın sadece bakılan değil, bayanların da üreten, öğreten ve yön veren tarafında yer alabileceği ihtimalini görünür kıldı.

Kaynak : Milliyet

The post Atatürk’ün portresini yapan birinci kadın! Tuvalin ardındaki gerçek, eğitimin yolunu aradı first appeared on Lütfiye - Bir Kadın Sitesi.

Gonca Kocabaş / Milliyet.com.tr – Doğayı sırf hafta sonlarında gidilen bir kaçış noktası olarak görmeyen Büşra Yavuzaslan, 3 yaşındaki kızları Asya’yı da hayatlarının merkezindeki bu dünyayla şimdi çok küçükken tanıştırdı. Kamp, keşif, yürüyüş ve tabiatla iç içe geçirilen vakitler Asya’nın çocukluğunun doğal bir kesimine dönüşürken, küçük kızın tırmanışa olan ilgisi ailesinin de dikkatini çekti.

Asya’nın doğal alanlarda karşılaştığı mahzurlara yaklaşımı da hayli ilgi cazipti. Küçük kız, karşısına çıkan bir noktaya sırf bakmakla kalmıyor, nasıl aşabileceğini kendi usulleriyle keşfetmeye çalışıyordu. Asya’nın tırmanış tutkusu da aslında özel olarak planlanmış bir spor programıyla başlamadı. Küçük kız, tabiatta karşılaştığı taşlara, ağaçlara ve küçük yükseltilere esasen tırmanmaya çalışıyordu. Ailesi ise onun ilgisini fark ederek, inançlı olduğu sürece keşfetmesine müsaade verdi.

‘BİZ ÇIKAMAZ DİYE DÜŞÜNÜRKEN O BİRKAÇ DAKİKA İÇİNDE KENDİNCE BİR YOL BULUYOR’

‘Asya yürümeye başladığı andan itibaren onu mümkün olduğunca dışarı çıkardık’ diyen Büşra Yavuzaslan, “Parklarda, ormanlarda, kamp alanlarında bizimle vakit geçiriyordu. Başlarda yaptığı şeyler çok kolaydı. Taşları incelemek, ağaçlara dokunmak, onlara sarılmak, öpmek, küçük zirvelere çıkmak, etrafı keşfetmek. Tırmanış da aslında sonradan hayatımıza giren farklı bir spor üzere başlamadı. Asya aslında tabiatta karşılaştığı şeylere tırmanmaya çalışıyordu. Biz de onun ilgisini fark edip, inançlı olduğu sürece keşfetmesine müsaade verdik” formunda konuştu.

‘Tırmanmaya başladığı birinci başlarda bunu çok doğal karşılıyordu’ diyen Büşra, “Bizim için şaşırtan olan da buydu. Bir yere geldiğinde ‘Buraya nasıl çıkarım?’ diye bakıyor, kendince bir yol bulmaya çalışıyordu. Bazen biz ‘Oraya çıkamaz’ diye düşünürken o birkaç dakika içinde kendince bir formül buluyordu. Alışılmış yaşına uygun olmayan yahut inançlı olmadığını düşündüğümüz hiçbir şeye müsaade vermedik. Ancak inançlı bir ortamdaysak müdahale etmek yerine evvel onu gözlemlemeyi tercih ettik” dedi ve ekledi:

‘ASYA’NIN YAŞINA UYGUN OLMAYAN HİÇBİR TIRMANIŞI YAPTIRMIYORUZ’

‘Sosyal medyada paylaştığımız görüntü büsbütün doğal bir anda ortaya çıktı’ diyen Büşra, “Sanırım insanları etkileyen şey, Asya’nın yalnızca tırmanması değildi. Görüntüde onun korktuğunu da görüyorsunuz. ‘Düşeceğim’ diyor, zorlandığı anlar oluyor, ‘yapamam’ dediği yerler oluyor ancak sonra yine deniyor. Yani aslında orada gördüğünüz şey yalnızca bir tırmanış değil; küçük bir çocuğun korkmasına karşın vazgeçmemesi. Video yayıldıkça dağcılardan ve tırmanış topluluğundan gelen bildiriler bizim için bilhassa çok kıymetliydi. Zira bu işi bilen insanların Asya’nın ilgisini fark etmesi bizi hem şaşırttı hem de daha şuurlu hareket etmemiz gerektiğini düşündürdü. Zira bir çocuğun tabiatta bir yerlere tırmanmasıyla, eğitimli ve inançlı halde dağcılık yapması arasında çok büyük fark var. Bu sebeple işi bilen insanlardan dayanak almaya başladık. Bizim için bu süreç, ‘Asya tırmanıyor, haydi daha yükseğe çıkaralım’ halinde ilerlemedi. Tam bilakis, ‘Bunu nasıl daha hakikat ve inançlı yapabiliriz?’ sorusuyla ilerledi” tabirlerine yer verdi.

İlk gerçek dağ tırmanışının kendileri için de çok farklı bir tecrübe olduğunu söyleyen aile, “Çünkü daha evvel parkta, ormanda yahut daha küçük alanlarda yaptığımız şey artık gerçek bir dağ ortamına taşınmıştı. Asya ise şaşırtan halde çok sakindi. Bizim yaşadığımız heyecanı o yaşamıyordu. Onun için yeniden keşfedilecek yeni bir yer vardı. Benim için en heyecanlı an, Asya’nın sahiden tırmanmaya başladığı andı. En kaygılı olduğum an ise 3 yaşındaki kızımın profesyonel de olsa bir ipin ucunda bağlı olmasıydı. Anne-baba olarak bir yandan onunla gurur duyarken bir yandan da daima ‘Güvenli mi?’ diye düşünüyorsunuz” dedi ve ekledi:

‘BELKİ DE GERÇEKTEN AİT OLDUĞU YERE DÖNÜYOR’

Onu hiçbir vakit zorlamadıklarına dikkat çeken Büşra, “Gerçekten yapmak isteyip cüret edemediğini sezdiğimizde ise ‘sen yaparsın, başarabilirsin’ diyerek cesaretlendiriyoruz. Bazen tırmanıyor, bazen yalnızca etrafı izliyor, bazen de öteki bir şeyle ilgileniyor. O gün ne yapmak istiyorsa ona nazaran hareket ediyoruz. Zira bunun onun çocukluğu olduğunu unutmamak gerekiyor. Bizim emelimiz bir rekor kırdırmak yahut onu çok küçük yaşta profesyonel bir atlet yapmak değil. Önceliğimiz doğayı sevmesi, kendine güvenmesi ve yaptığı şeyden keyif alması” biçiminde konuştu.

‘Asya’nın tabiatla bağını bizim için ‘özgür’ sözü çok güzel anlatıyor’ diyen Büşra, “Doğada daha meraklı, daha hareketli ve daha özgüvenli olduğunu gözlemliyoruz. Bir şeyin başına geldiğinde çabucak yardım istemek yerine evvel kendisi çözmeye çalışıyor. Bunun karakterine de yansıdığını düşünüyoruz. Bir de göbek bağı öyküsü var. Asya’nın göbek bağını bir dağda, bir ağacın altına gömdük. O vakit bunun bir gün bu türlü manalı bir kıssaya dönüşeceğini elbette bilmiyorduk. Şimdi Asya’yı dağlarda gördüğümüzde bazen kendi aramızda ‘Belki de nitekim ilişkin olduğu yere dönüyor’ diye düşünüyoruz” bilgisini paylaştı.

‘KESİNLİKLE PROFESYONEL DAĞCI OLACAK GİBİ BİR HEDEFİMİZ YOK’

Şehir hayatında çocukların keşfedeceği alanların birçok vakit daha hudutlu olduğuna değinen aile, “Doğada ise çocuk neyle karşılaşacağını bilmiyor. Bir taş, ağaç, dere, zirve yahut küçük bir patika bile onun için yeni bir keşif alanına dönüşebiliyor. Bence tabiat çocuklara yalnızca fizikî hareket alanı sağlamıyor; sabretmeyi, dikkat etmeyi, riskleri değerlendirmeyi ve kendi başına karar vermeyi de öğretiyor. Asya’nın tabiatta büyümesinden bizim aldığımız en hoş derslerden biri de şu oldu: Çocuklara her şeyi anlatmak yerine bazen onlara keşfedecekleri bir alan bırakmak gerekiyor” dedi ve kelamlarını şöyle sonlandırdı:

Kaynak : Milliyet

The post Şimdi 3 yaşında dağ, tepe demeden tırmanıyor! ‘Göbek bağını bir ağacın altına gömmüştük’ first appeared on Lütfiye - Bir Kadın Sitesi.

Derleyen: Betül Yasemin Kökbek / Milliyet.com.tr – Büyükada’nın geçmişini anlatırken kimi isimler, sırf bir periyodun şahidi olarak değil, adanın hafızasının bir modülü olarak karşımıza çıkıyor. Berç Yetvart Akdeniz, Adalıların verdiği ismiyle Horoz Reis, bu isimlerden biri. 1926 yılında Büyükada’nın Kumsal mevkiinde dünyaya gelen Akdeniz’in babası Artvin’de balıkçıydı. Böylelikle deniz, onun hayatına sonradan giren bir meslek değil, çocukluğundan itibaren içinde büyüdüğü bir dünyanın kesimi oldu. Onun denize olan tutukusu şimdi beş-altı yaşlarındayken babasıyla balığa çıktığı bir gün elindeki tahta horoz oyuncağını denize düşürmesiyle başladı. Oyuncağının akabinde günlerce ağladığı anlatılan çocuğun bu öyküsü, ilerleyen yıllarda onun lakabına dönüştü. Bu sebeple bu ayrıntıyı resmi bir kayıt olarak değil, Horoz Reis’in hayatına ait kelamlı tarih anlatısı olarak kıymetlendirmek gerekiyor. Pekala Berç Yetvart Akdeniz gerçekte kimdi?

Büyükada’nın Kadıyoran bölgesindeki eski Türk mektebini üçüncü sınıfta bırakan Akdeniz babası Artin’in mesleği olan balıkçılığa yöneldi. Kış aylarında balıkçılık yaptığı, yaz aylarında ise teknelerin bakım ve tamiriyle uğraştığı aktarılıyor. Denizle kurduğu münasebet böylelikle sırf balıkçılıkla sonlu kalmadı; tekne kullanımı, deniz şartları ve ada ulaşımı onun gündelik ömrünün temel modülleri haline geldi. Lakin Horoz Reis’in Büyükada hafızasındaki yeri, sadece düzgün bir balıkçı olmasıyla açıklanmıyor. Onu yıllar sonra hatırlatan asıl öge, muhtaçlık sahiplerine yardım etmek için teknesini kullanması oldu.

Geçmişte adadan İstanbul’un ana karasına ulaşmak, bilhassa acil durumlarda bugünkü kadar kolay değildi. Bir hastanın hastaneye götürülmesi gerektiğinde deniz şartları belirleyici olabiliyordu. Adalar Belediyesi’nin 15 Haziran 2025 tarihli resmi açıklamasında, Berç Yetvart Akdeniz’in fırtına, lodos ve sis üzere güç şartlarda Adalı hastaları teknesiyle ana karaya taşıdığı ve bunu karşılık beklemeden yaptığı belirtiliyor. Tıpkı açıklamada onun fedakârlığı ve yardımseverliği sebebiyle Adalıların hafızasında yer ettiği söz ediliyor.

Yazar Adil Bali Horoz Reis’in hayatını anlatırken bilhassa sıhhat konusundaki bu rolüne dikkat çekiyor. Bali’nin değerlendirmesine nazaran 1970’li yıllarda Adalar’dan hastaların ana karadaki hastanelere ulaştırılmasının yarattığı zorluklar içinde Horoz Reis kıymetli bir fonksiyon üstlenmişti. Bu sebeple Adalıların ona cankurtaran manasına gelen bir rol atfetmesi, sırf balıkçılığından kaynaklanmıyordu. Denizi bilen bir balıkçı olarak sahip olduğu marifetleri, muhtaçlık duyulduğunda öbür insanların hayatını kolaylaştırmak için kullanıyordu. Lakin burada da bir ayrım yapmak gerekiyor: Horoz Reis’in kaç kişiyi taşıdığı ya da kaç kişinin hayatını kurtardığına ait emniyetli, kesin bir sayı bulunmuyor. Bu sebeple onun yüzlerce kişiyi kurtardığı üzere sayısal tabirler kullanmak yerine, çok sayıda hastayı ana karaya taşıdığına ait anlatıları aktarmak daha hakikat.

HOROZ REİS!

Horoz Reis’in hayatına ait bilgilerin kıymetli bir kısmı resmi arşivlerden değil, onu tanıyanların ve Büyükada’nın eski sakinlerinin aktardığı anılardan geliyor. Gazeteci-yazar Adil Bali’nin “Horoz Reis: Efsane Reis’in Büyükada Yılları” adlı kitabı da bu açıdan değer taşıyor. Adalar üzerine çalışmalar yapan Bali, Horoz Reis’i çocukluğundan tanıyordu. 2020’de yayımlanan kitapta Akdeniz’in hayatı, onu tanıyan Adalıların anılarıyla birlikte ele alınıyor.

Berç Yetvart Akdeniz 1978 yılında hayatını kaybetti. Adalar Müzesi’nin Adalılar arşivinde de Horoz Reis’in ömrü 1926-1978 olarak kaydediliyor. Akdeniz, Büyükada’nın ‘ünlü balıkçı reisi ve cankurtaranı’ olarak tanımlanıyor. Onun vefatından sonra ise ismi Büyükada’nın gündelik hayatında büsbütün kaybolmadı. Horoz Reis’i tanıyanlar onu anlatmaya devam etti. Çocukluk ve gençlik devrine ait anılar sonraki nesillere aktarıldı. Adil Bali’nin kitabı bu anlatıların yazılı bir kayda dönüşmesini sağladı. Büyükada’da bir sokağa da onun ismi verildi. Böylelikle Horoz Reis’in ismi sadece insanların hafızasında değil, adanın resmi yer adlandırmalarında da yer aldı. Horoz Reis’in Büyükada’daki kamusal hafızadaki yeri son yıllarda daha da görünür hale geldi.

Horoz Reis’in kıssasını sırf geçmişte yaşamış bir balıkçının biyografisi olarak görmek eksik kalabilir. Onun öyküsünün merkezinde deniz var. Fakat bu deniz, sadece geçim kaynağı değil. Birebir vakitte ulaşımın, dayanışmanın ve acil yardımın da yolu. Yetvart Akdeniz’in yaşadığı periyotta Büyükada’da bir hastayı ana karaya götürmek, hava şartları sebebiyle önemli bir sorun olabiliyordu. Onun teknesini bu gayeyle kullanması, bugün sıradan görülebilecek bir ulaşım biçiminin geçmişte ne kadar değerli olabildiğini gösteriyor. Horoz Reis’i özel kılan nokta da burada ortaya çıkıyor: Bir kamu vazifelisi değildi. Bir sıhhat çalışanı değildi. Resmi bir kurtarma vazifelisi de değildi. O, balıkçıydı fakat denizi bilmesi ve teknesine sahip olması, gerektiğinde onu öbürleri için hayati bir beşere dönüştürüyordu. Bu sebeple Büyükada’nın kelamlı tarihinde ‘Horoz Reis’ ismi, sadece bir lakap olarak kalmadı.

Kaynak : Milliyet

The post Denize düşürdüğü oyuncak lakabı oldu! Fırtına, lodos, sis dinlemedi: Heykeli dikilen Horoz Reis kimdi? first appeared on Lütfiye - Bir Kadın Sitesi.

Yaz mevsiminin enerjik, dinamik ve parlak günlerine veda ettiğimiz bu günlerde, eylül ayı huzur ve dinginlik ile bizleri karşılıyor. Yeni başlangıçların ve umutların yeşerdiği bu güzel ayda, doğanın renk paleti de kendine has bir görünüme bürünüyor. Moda dünyası, sonbahar mevsimiyle birlikte gardıroplara yenilikçi bir bakış açısı getiriyor. İster ofiste toplantılar arasında koşturun, ister şık bir akşam yemeğinde haftanın yorgunluğunu atmaya çalışın, isterse dökülen yaprakların altında uzun bir yürüyüşe çıkın; bu sonbahar için birbirinden eşsiz moda tüyoları ile görünümünüze ışıltı katabilirsiniz.

Gelin, 2024 sonbahar modasında öne çıkan trendlere birlikte göz atalım.

2024 Sonbahar Modasında Trend Renkler

Sonbahar/Kış 2024-2025 defilelerine göz attığımızda, dünya modasına yön veren köklü markaların kreasyonlarında canlı renklerin yanı sıra yumuşak ve soft geçişlerin de önemli bir yer tuttuğunu görüyoruz. Her yıl sıkça tercih edilen bej, siyah, lacivert ve kahverengi gibi natürel tonların yanı sıra, mevsimin dinamizmini artırmayı hedefleyen kiremit kırmızısı, uçuk mavi, turuncu, sarı ve yeşil gibi renkler de koleksiyonlarda öne çıkıyor.

Sonbahar modasında özellikle kırmızı, 2024 yılının moda trend renkleri arasında parlayan bir yıldız konumunda. İster tepeden tırnağa kırmızı tercih edin, ister detaylarda bu rengin ihtişamını kullanın; stilinize enerji katabilirsiniz. Renkler arasında güçlü ve yakıcı enerjisiyle dikkat çeken bu canlı tonları kullanırken, nötr renklerle harmanlayarak dengeli bir görünüm yaratabilirsiniz.

2024 Sonbahar Moda Trendleri Nelerdir? Sonbahar’da Nasıl Giyinilir?

Sonbahar günlerine sıcaklığı davet eden sonbahar modasında, güçlü ve rahat bir kadın profilinin ön planda olduğunu görüyoruz. Konforu keskin çizgilerle birleştiren yeni sezon trendleri, sıcak, samimi ve iddialı bir tarzı gözler önüne seriyor.

Bu sezonun öne çıkan parçalarından biri takım elbiseler. Özellikle 70’li yıllarda popüler olan İspanyol paça kesimli pantolonlar ve blazer ceketlerin uyumu, sokaklarda şıklık ve rahatlığı bir araya getiriyor. Ayrıca, ceket ve pantolon uyumunun yanı sıra, ceket ve etek kombinleri de oldukça beğeniliyor. Zamansız bir parça olan beyaz gömlekler, her kumaş ve modelde gardıroplara yeni bir soluk getiriyor. İster ipek oversize bir üst olarak, ister yuvarlak yaka kazakların altına giyeceğiniz gömleklerle klasik ama etkili bir görünüm oluşturabilirsiniz.

Sonbahar demek, sararan yapraklar ve mis kokulu çiçekler demek! Bu sezon, payetli, renkli, soluk veya aplike her tür çiçek desenini kıyafet seçimlerinize dahil edebilirsiniz. Her sezon olduğu gibi, bu yıl da pelerinler, vazgeçilmez parçalar arasında yer alıyor. Çeşitli desen ve renklerle dikkat çeken pelerinlerin yanında, pançolar da stilinize farklı bir dokunuş katabilir.

Serin sonbahar akşamlarının kurtarıcısı olan büyük ve renkli şallar, bu mevsimin en sevilen detaylarından biri haline geliyor. Eğer siyah veya beyaz gibi nötr renklerin ön planda olduğu parçaları tercih ediyorsanız, renkli şallarla görünümünüzü zenginleştirebilirsiniz.

The post 2024 Sonbahar Moda Trendleri first appeared on Lütfiye - Bir Kadın Sitesi.