Senaristlik serüveniniz nasıl başladı? İlk ne zaman “ben hikâyeler anlatacağım” dediniz?

Okuma yazma öğrendiğimden beri yazmayı çok sevdiğim için, 8 yaşıma kadar roman yazmaya çalıştığımı hatırlıyorum. Ardından kısa bir oyunculuk süreciyle ekranlarda yer almaya başladım; o dönemde sevdiğim filmlerin arkasında bir ekip ve bir senaryo yazarı olduğunu fark ettim. Bu fark, beni meslek seçimimde yönlendirdi. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Fakültesi Sinema-TV’i kazandığımda yönetmenlik hedefim vardı; fakat zaman içinde bu hedef senaryo yazarlığına dönüştü. “Ben hikâyeler anlatacağım” gibi net bir iddia mıydı sorusuyla karşılaşsam da, anlatmaya değer hikâyelerin peşinden koşma arzusu beni bu yola itti. Hayatın gizemlerini ve acı-tatlı deneyimlerin anlamını keşfetmeye dair merakım, senaryoları bir yaşam biçimine dönüştürdü.

“Her karakterle duygusal bağ kurmaya çalışırım, aksi takdirde onu yazamam.” Hikâyelerinizi oluştururken sizi en çok ne besler: Kitaplar mı, insanlar mı, sokaklar mı?

Her şey ve hepsi. Bağ kurabildiğim herhangi bir duyguya veya duruma tutunarak, sebep-sonuç ilişkilerini takip ettiğimde, beni heyecanlandıran ve izleyiciyle paylaşmayı düşlediğim bir hikâye çıkarsa, onun peşine düşerim. Bu hayatta her bireyin ve hatta her canlının çok kıymetli bir hikâyesi olduğuna inanıyorum. Bazen bir sohbet, bazen bir kitap paragrafı, bir haber başlığı ya da rastgele bir görüntüyle kurarım hikâye dünyamı. Önemli olan, havada uçuşan fikirlerden hangisini alıp sinema diline taşıyacağımdır. Bu dönüşüm için zaman, emek ve dikkat gerekli; ve bu süreçte hikâyenin bana ve izleyiciye ne ifade edeceğini azaltan bir refleks hâline getiririm.

Netflix, Zeytin Ağacı Bir projeye başlarken ilk neyi düşünürsünüz? Karakter mi, atmosfer mi, çatışma mı?

Öncelikle projenin hissini düşünürüm. “Bu hikâye bana, oynayana, izleyene nasıl hissettirecek? Hangi yolculuğa götürecek? Ne keşfedecek, ne sorgulayacak, farklı bir bakış açısı kazandıracak?” sorularını kendime sorarım. Yirmi yıl bu işi yapıyorum; farklı coğrafyaların ve kültürlerin ortak duygu dünyasında buluşması beni heyecanlandırır. En büyülü yön ise başlangıçta nereye varacağını bilmek değildir; çoğu zaman final aklımda olsa da yol boyunca karakterler bağımsız bireylere dönüşür ve bu dönüşüm beni büyüler.

“Vatanım Sensin” gibi ses getiren işlerde izleyiciyle duygusal bağı nasıl kurarsınız? İzleyiciyle bağ kuramadığımızda yazdıklarımızın anlamı kalmaz. İnsani durumlar ve duygular üzerinde durduğumda insanlar da hikâyenin içine çekilir. Net bir formül yok; ancak inandığım, heyecan duymadığım ve anlamlı bulmadığım hiçbir şeyi yazmamaya özen gösteriyorum. Kendim inanmadığım bir dünyayı seyirciye sunmam.

“Zeytin Ağacı” ilk kez aile dizilimini merkeze alarak derin bir sorgulama yaratır. Bu fikre nasıl ulaştınız? Yazarken kendi geçmişinizle yüzleştiğiniz anlar oldu mu?

Aile dizilimiyle 2017’de karşılaştım; bu deneyim beni çok heyecanlandırdı, fakat zorlu ve hassas bir konuydu. Üç-dört yıl süren araştırma ve hazmetme sürecinden sonra, aile dizilimini kadın dostluğu hikâyesi içinde ele almaya karar verdim. Yazarken kendi aileme ve atalarıma dair pek bilmediğim hikâyeler keşfettim; yazdıklarımın bilinçdışı olarak kişisel tarihimle ilişkili olduğunu bu projede yoğun biçimde hissettim. Babamı kanserden kaybettikten sonra doğan bu hikâye, benim kabullenme, iyileşme ve babama olan saygı arzumun bir ürünüydü. Beş yıl sonra bu bağ daha net görünüyor.

Kaleminizden çıkan karakterlerle duygusal bağ kurar mısınız? Evet; her karakterle duygusal bağ kurmaya çalışırım, aksi halde onu yazamam. Zeytin Ağacı’nın karakterleri şu an en çok yoğunlaştığım için ayrı bir yerde duruyor; sahneler sette ete kemiğe büründükçe monitördeki duygularım güçlenir ve bu süreç benim için iyileştiricidir.

Yazarken sizi en çok zorlayan şey nedir? Yazdıklarımın başkaları için ne ifade edeceğini öngörememek. Bu nedenle güvendiğim insanlara yazdıklarımı okutup görüşlerini alırım. Eşim, menajerim ve yakın dostlarım ilk izleyicimdir. Çünkü yazdığım şeylere kendim inanmıyorsam başkalarını ikna edemem. Senaryo yazarlığı, milyonların izleyeceği bir işin temelini oluşturan sorumluluktur ve bu sorumluluğu her zaman hissederim.

Vatanım Sensin Yazarken olmazsa olmaz ritüelleriniz neler?

Genelde müzik dinlerim; ritim ve duygusal akış için önemlidir. Masamda mum, çiçek olur; açıklığa bakan bir pencere kenarında, dikkat dağıtıcı unsurlardan arınmış bir çalışma ortamı kurarım. Ancak deadline yaklaşınca uçakta, hastane odasında, kafede ya da trende de yazabilirim.

Yazı masanızın üzerindeki vazgeçilmez üç şey nedir? Kahve, mum ve taze çiçek.

Kendi hayatınızdan senaryoya sızan anlar oldu mu? Evet. Eşim Barbaros, “Dikkat edin, Evren bunu yazar” diye uyarır. Kaydı tutmak adeta bir refleks; yazarken hangi çekmeceden neyi çıkardığımı bilmeden yazdığımı fark ederim. Anlattığınız bir olayın benzerini bir projede görme olasılığınız yüksek.

Bir günü tamamen kendinize ayırdığınızda ne yaparsınız? Denizin kıyısında yürüyüşler ve yüzme, gün batımında kulaklıkla müzik dinleyerek sakinleşirim. Hiçbir şey yapmadan durmak bana iyi gelir.

Sanatın diğer alanlarıyla ilişkiniz nasıl? Müzikle olan bağlantım kuvvetli; saz çaldım, piyano dersleri aldım, yıllarca eşli danslar yaptım. Fotoğraf, şiir, edebiyat ve mimari de dahil olmak üzere farklı alanlar, çalışmalarım için besin oldu.

Henüz anlatmadığınız, içinde büyüttüğünüz bir hikâye var mı? Evet. 12 yıldır kalemimde taşıdığım ve roman olarak yazmayı umut ettiğim bir hikâye var. Yakın çevrem bu konuyu sık sık hatırlatıyor; bu yıl tamamlamayı hedefliyorum.

The post Hikaye Anlatma Sanatı first appeared on Lütfiye - Bir Kadın Sitesi.

Geleneksel bakış açısıyla basit bir kart veya dijital QR kod olarak görülebilecek bu objeler, doğru kurgulandığında, markanın hikayesini anlatan, merak uyandıran ve koleksiyonun ruhunu yansıtan güçlü araçlara dönüşüyor. Hatta çoğu zaman, defile gününden önce sosyal medyada paylaşılan küçük fragmanlar gibi, koleksiyonun etkisini artıran ön izleme niteliği taşıyor. Bu sayede, sadece fiziksel değil, dijital platformlarda da büyük yankı uyandıran, görsel ve duygusal bir iletişim sağlanmış oluyor.

Sınır Tanımayan Yaratıcılık ve İlginç Davetiyeler

• Maison Margiela: Yumurta kartonlarından, seramik tabaklara, çay poşetlerine kadar geniş bir yelpazede, alışılmışın dışında materyallerle hazırlanan davetiyelerle, konuklarını şaşırtıyor ve merak uyandırıyor.
• Pandemi Sürecinde Dijital Dönüşüm: Dijital defilelerin yükselişiyle birlikte, markalar davetiyeleri de yeni deneyimlere uyarladı. Fendi’nin monogramlı makarnalar, Prada’nın Milano’dan özel gönderdiği pasta ve Gucci’nin taptaze sebze sepetleri gibi sıradışı ve duyulara hitap eden objeler, koleksiyonların hikayesini anlatan küçük sanat eserleri haline geldi.
• Dijital Davetiyeler ve Yenilikçilik: Sonsuz tasarım imkanları sunan bu formatlar, doğru kullanıldığında fiziksel versiyon kadar etkili olabiliyor. Özel bir canlı yayın bağlantısı içeren dijital davetiyeler, markanın hikayesini global çapta paylaşmanın yanı sıra, özel bir topluluğa ait olma hissini de güçlendiriyor.

Jacquemus gibi markalar, bu alanda sınır tanımayan örneklerle öne çıkarken, bazı eleştirmenler ise bu yaratıcı ve gösterişli davetiyeleri gereksiz lükse ve çevresel kayıplara yol açan uygulamalar olarak görüyor. Ekonomik ve sürdürülebilirlik açısından düşünülünce, sade QR kodlar veya minimal tasarımlar tercih ediliyor. Ancak, moda dünyasının hikâye anlatma arzusu ve insanların fiziksel deneyim arayışı, bu ilginç ve marjinal davetiyelerin önemini artırmaya devam ediyor.

Fiziksel bir objeyle başlayan hikâye, markanın koleksiyonunu ve ruhunu anlatan kalıcı bir hatıraya dönüşüyor. Mekan, ışık ve sesle bütünleşen bu detaylar, insanları sadece ekran başından kaldırıp, fiziksel mekânlara çekmek için önemli araçlar oluyor. Bu sayede, defile öncesi ve sonrası, koleksiyonun ve markanın hikâyesi, her detayda yeniden canlanıyor. Her koleksiyonun geriye kalan sadece görseller değil; aynı zamanda saklanabilir, paylaşılabilir ve anlam yüklü küçük objelerle dolu bir hikâye oluyor.

Moda dünyası, her zaman yeni ve özgün hikâyeler arar. Bu hikâyeler artık ilk önce podyumdan değil, postadaki bir seramik yumurta, e-posta kutusuna düşen hareketli bir video veya bir makarna kutusundaki özel tasarım nesneyle başlıyor. Bu yaratıcı ve özgün dokunuşlar, koleksiyonların ve markaların anlatmak istediği hikâyenin en önemli parçasını oluşturuyor.

Kaynak: Elle

The post Moda Haftası Davetiyeleri: Bir Davetten Daha Fazlası first appeared on Lütfiye - Bir Kadın Sitesi.

The post Zac Posen ile Moda ve Günlük Yaşamın Harmanı first appeared on Lütfiye - Bir Kadın Sitesi.

• 1. Duygularını Anlamalarına Yardımcı Olun:

  Çocuklar bazen hissettikleri duyguları ifade etmekte zorlanabilirler. Onlara duygularını tanımaları ve adlandırmaları konusunda rehberlik etmek oldukça önemlidir. Örneğin, “Şu an üzgün mü hissediyorsun?” gibi sorular sorarak, duygularını anlamalarına yardımcı olabilirsiniz. Duygularını ifade etmeleri için teşvik edin ve onları sabırla dinleyin.

  

• 2. Nefes Egzersizleri Uygulayın:

  Derin nefes almak, çocukların stres seviyelerini düşürmelerine yardımcı olur. Balon nefesi: Çocuğunuzdan bir balonu şişiriyormuş gibi derin nefes almasını isteyin. 4-7-8 tekniği: 4 saniye nefes al, 7 saniye tut, 8 saniyede yavaşça ver. Bu egzersizler, çocuğun vücudunu ve zihnini rahatlatır.

  

• 3. Hareket Ettirin ve Fiziksel Aktiviteyi Artırın:

  Çocukların enerjilerini dışa vurması, sakinleşmelerine yardımcı olur. Açık havada yürüyüş yapmak, koşmak veya ip atlamak, onların sakinleşmesine katkı sağlar. Ayrıca, yoga ve esneme hareketleri de stres seviyelerini düşürebilir.

• 4. Rahatlatıcı Dokunuşlar ve Sarılmalar:

  Fiziksel temas, çocukların kendilerini güvende hissetmelerine yardımcı olur. Sevgi dolu bir sarılma, onların sakinleşmesine büyük katkı sağlar. Sırtlarını hafifçe sıvazlamak veya elini tutmak da rahatlatıcı bir etki yaratır.

• 5. Hikaye Anlatımı ile Rahatlatın:

  Özellikle uyku öncesi sakinleşmelerini sağlamak için onlara masal veya hikaye anlatabilirsiniz. Yumuşak bir ses tonuyla anlattığınız hikayeler, çocukların kaygılarını azaltabilir. Rahatlatıcı içerikler seçmek önemlidir; doğa ve dostluk temalı hikayeler önerilir.

• 6. Duyusal Aktiviteler Sunun:

  Duyusal oyunlar, çocukların duygusal denge kurmalarına yardımcı olabilir. Oyun hamuru, kum veya su ile oynamak onları rahatlatır. Ayrıca, masaj yapmak ya da yumuşak bir battaniyeye sarılmalarını sağlamak da etkili bir yöntemdir.

• 7. Rutin ve Güven Ortamı Sağlayın:

  Çocuklar için öngörülebilir bir düzen, kendilerini güvende hissetmelerine yardımcı olur. Günlük rutinler oluşturun ve belirli saatlerde yemek, oyun ve uyku gibi aktiviteleri planlayın. Çocuğunuzun kendini güvende hissedebileceği bir ortam yaratmaya özen gösterin.

• 8. Müzik ve Sanat Terapisinden Faydalanın:

  Müzik dinlemek ve resim yapmak, çocukları sakinleştirmenin harika yollarından biridir. Yavaş ve rahatlatıcı müzikler çalabilirsiniz. Boyama ve çizim aktiviteleri ile duygularını dışa vurmalarını sağlayabilirsiniz.

The post Çocukları Sakinleştirmenin 8 Etkili Yolu first appeared on Lütfiye - Bir Kadın Sitesi.