Betül Yasemin Kökbek / Milliyet.com.tr – Bir periyot yaşına uygun ve akıcı konuşan çocukların vakit zaman daha küçük bir çocuk üzere konuşmaya başlaması, ebeveynlerde ‘Bir sorun mu var?’ telaşına yol açabiliyor. Uzmanlara nazaran ise bebeksi konuşmayı değerlendirirken sadece konuşmanın biçimine değil; ne vakit ortaya çıktığına, ne kadar sürdüğüne, hangi durumlarda görüldüğüne ve çocuğun daha evvel kazandığı maharetleri koruyup korumadığına bakmak gerekiyor. Bu davranış birden fazla vakit ‘şımarıklık’ ya da ‘ilgi çekme çabası’ olarak değerlendirilmemeli; çocuğun yaşadığı hisler ve karşılamaya çalıştığı gereksinimler da göz önünde bulundurulmalı. Uzm. Psk. Ayşe Burcu Durak ve Çocuk Hastalıkları Uzm. Dr. Pınar Karadeniz regrasyon ismi verilen bu durumu ebeveynler için Milliyet.com.tr okurlarına anlattı.

ÇOCUKLAR NEDEN BEBEK TAKLİDİ YAPMA İHTİYACI DUYUYOR?

Normal biçimde konuşan çocukların bir anda bebek taklidi yapar üzere konuşmaları toplumda ekseriyetle üzerine pek düşülmemesi gereken bir husus olarak kabul görüyor. Fakat bu birtakım durumlarda takviye alınması gereken ve kesinlikle bir uzmanın görüşünün alınması gereken bir husus olarak karşımıza çıkıyor. Uzm. Psk. Ayşe Burcu Durak’a nazaran bir çocuğun daha evvel kullandığı yaşına uygun konuşma biçimini bırakıp vakit zaman daha küçük bir çocuğa has ses tonu kullanması, her vakit bir gelişimsel sorun manasına gelmiyor. Özellikle küçük çocuklarda bu davranış, gelişimin doğal bir kesimi olan süreksiz gerileme (regresyon) biçiminde ortaya çıkabiliyor. Çocuk Hastalıkları Uzm. Dr. Pınar Karadeniz de mevzuya ait açıklamasını şu formda yapıyor: “Bir çocuk vakit zaman bebeksi bir ses tonuyla konuşmaya başladığında bizim için değerli olan, bunun sadece konuşma biçiminde bir değişiklik mi olduğu, yoksa çocukta daha evvel kazanılmış bir marifetin sahiden kaybolup kaybolmadığıdır.”

Ancak kimi durumlarda bu davranışın ne vakit ortaya çıktığına bakmak gerekiyor. Uzm. Psk. Ayşe Burcu Durak, “Psikolojik açıdan baktığımızda bebeksi konuşma bazen çocuğun ilgi, yakınlık, itimat ve bakım gereksinimini söz etme biçimi olabilir. Çocuk “Ben de küçük olmak istiyorum”, “Benimle de ilgilen”, “Beni hâlâ seviyor musun?” üzere hisleri sözel olarak söz edemediğinde bunu davranış üzerinden gösterebilir. Bunun yanı sıra taklit de kıymetli bir faktördür. Çocuk etrafında daha küçük bir kardeşin bebeksi konuşmalarını duyuyor, bu konuşmaya yetişkinlerin yoğun ilgi gösterdiğini gözlemliyorsa, bu irtibat biçimini deneyebilir. Hasebiyle davranışın ne vakit ortaya çıktığı ve çocuğa ne sağladığı epeyce önemlidir“ açıklamasında bulunuyor.

OKUL ÖNCESİ DÖNEMDE SIKLIKLA GÖRÜLEBİLİR

Bebeksi konuşmanın bilhassa yürümeye başlayan çocukluk ve okul öncesi devirde daha sık görüldüğünün altını çizen Uzm. Psk. Ayşe Burcu Durak, Regresif davranışların bilhassa okul öncesi devirde yaygın olduğunu fakat daha büyük çocuklarda da ortaya çıkabileceğini belirtiyor. Uzman isim şöyle bir ayrım yapıyor: “Normal demek, davranışın her şartta göz ardı edilmesi manasına gelmez. Çocuk örneğin 3–5 yaş arasında yaşına uygun konuşabiliyor lakin vakit zaman oyun sırasında yahut ilgi istediğinde bebeksi bir ses kullanıyorsa ve bunun dışında gelişimi yaşına uygun devam ediyorsa, bu çoğunlukla süreksiz ve bağlama bağlı bir davranış olarak kıymetlendirilebilir. Özellikle okul öncesi devir, çocukların “büyümek” ile “küçük kalmak” arasında gidip gelebildikleri bir devirdir. Bir gün “Ben artık büyüdüm, kendim yapacağım” derken öbür bir gün “Bana sen yardım et” demesi gelişimsel olarak şaşırtan değildir. Lakin çocuğun yaşı ilerledikçe davranışın daima hale gelmesi, fonksiyonelliği bozması yahut gerçek marifet kayıplarının eşlik etmesi durumunda kıymetlendirme gerekir.”

Çocuğunda bu tip davranışları gören ebeveynlerin akıllarındaki en büyük soru işareti ise kardeş doğumu, aile içinde yaşanan değişiklikler ve okul sıkıntıları. Uzm. Psk. Ayşe Burcu Durak Özellikle çocuğun hayatında değerli bir değişiklik olduğunda regresif davranışlar görülebileceğini hatırlatıyor. Kardeş doğumunun bunun en bilinen örneklerinden biri olduğunu söyleyen Durak, yeni bebeğin daha fazla bakım ve ilgiye gereksinim duyması, büyük çocuğun kendisini bir anda “büyümüş” ve daha az ilgi gören çocuk üzere hissetmesine sebep olabileceğini söylüyor. Bu durumda çocuğun daha küçük yaş davranışlarına dönerek ebeveyninin ilgisini yine çekmeye çalışabileceğini iletiyor. Bununla birlikte kardeş doğumunu otomatik olarak “travmatik” yahut sorun yaratıcı bir olay olarak değerlendirmenin hakikat olmadığının altını çizen Durak, kardeş dışında; taşınma, okul değişikliği, okulda yaşanan zahmetler, ebeveynlerin ayrılması, aile içindeki çatışmalar, ebeveynin çocuğa ayırdığı vaktin azalması, hastalık yahut öteki değerli hayat değişikliklerinin de çocukta süreksiz regresif davranışlara taban hazırlayabileceğinin bilgisini verdi.

Uzm. Dr. Pınar Karadeniz ise çocuğun vakit zaman küçük bir çocuk üzere konuşmasıyla, daha evvel yapabildiği bir şeyi artık yapamaması durumunun birebir olmadığını, sözlerinde, anlamasında, irtibatında ya da öbür gelişim basamaklarında gerçek bir kayıp fark ediliyorsa pediatrik değerlendirmenin geciktirilmemesi gerektiğinin altını çizerek açıklamalarını sonlandırdı.

Kaynak : Milliyet

The post ‘Şımarıklık’ deyip geçmeyin! Çocuğun bebek üzere konuşması aslında ne anlatıyor? first appeared on Lütfiye - Bir Kadın Sitesi.

İsmail Doğru’nun yaşadığı sıhhat sorunu, sol ayağındaki beşinci parmağın yanında ayakkabı vurması sonucu oluşan küçük bir yarayla başladı. Fakat hastada bulunan nöropati, yani his kaybı sebebiyle yaranın ne kadar ilerlediğini fark edemedi. Güzelleşeceği düşünülen yara vakitle büyüdü. Evvel iki parmağa, akabinde ayağın üstüne, ayak bileğine ve bacağın alt kısmına kadar yayıldı. Ayakta şişlik, kızarıklık, ısı artışı ve ağrı ortaya çıkarken kimi dokularda nekroz, yani doku mevti gelişti. Bacağındaki sıhhat sorunu vakitle ilerleyen ve günlük hayatı önemli ölçüde etkilenen Enfeksiyon Hastalıkları Uzmanı Prof. Dr. Rıza Aytaç Çetinkaya, başvurduğu hastanelerde bacağının kesilmesi gerekebileceği söylendi. İnsanın vücudundan bir parçayı kaybetme ihtimaliyle yüzleşmesinin çok güç olduğunu lisana getiren Doğru, “Bacağımın durumunun çok berbat olduğu ve kesilmesi gerektiği söylendi. Lakin öteki bir tahlil olabileceği ümidiyle pes etmedim. Uygun ki de pes etmemişim, uygulanan tedavi sayesinde bacağımı kaybetmekten kurtuldum” diyor.

“Hasta bize geldiğinde bacağını kaybetmenin eşiğindeydi”

Hastanın bacak fotoğraflarını gördüğünde damar tıkanıklığından şüphelendiğini ve sürece süratle dahil olduğunu aktaran Enfeksiyon Hastalıkları Uzmanı Prof. Dr. Rıza Aytaç Çetinkaya, “Hastamız bize başvurduğunda tablo hayli ilerlemişti. Yaptığımız incelemelerde hastamızda diyabetik ayak yarası ve periferik arter hastalığı, yani bacak damarlarında kan akımını azaltan daralma ve tıkanıklıklar olduğunu belirledik. Hastada birebir vakitte nöropati, yani his kaybı da vardı. Ayağındaki yara enfekte olmuştu ve enfeksiyon kana karıştığı için hastamızın ateşi yükseliyordu. Açık söylemek gerekirse, hastamız bacağını kaybetmenin eşiğindeydi. Bu etapta tek bir tedaviyle sonuç almak mümkün değildi. Uzun ve kuvvetli bir süreç boyunca farklı tedavi protokollerini bir arada ve kademeli olarak uyguladık. Sabır, yakın takip ve hastamızın tedavi sürecine ahengi sayesinde kaybedilmek üzere olan bacağı kurtarmayı başardık” dedi.

Tedavinin birinci adımı tıkalı damarın açılması oldu

Tedavi sürecini anlatan Prof. Dr. Çetinkaya, “Antibiyotiklerin enfekte bölgelere gereğince ulaşamayacağını düşündüğümüz için öncelikle tıkalı bacak damarı açılarak kan akışı sağlandı. Akabinde meyyit ve enfekte dokuları temizledik, kültür örnekleri aldık ve hastamızı ameliyata hazırladık. Enfeksiyonu denetim altına alabilmek için ayağın ve bacağın alt kısmındaki geniş yara alanlarını bir müddet açık bıraktık” diye konuştu.

Açık yaralar hastanın kendi cildiyle kapatıldı

Enfeksiyon denetim altına alındıktan sonra yaraların kapatılması basamağına geçtiklerini belirten Prof. Dr. Çetinkaya, “Önce granülasyon, halk arasındaki ismiyle ‘etlendirme’ prosedürüyle açıkta kalan kemik ve tendonların üzerini yeni dokuyla kapladık. Akabinde hastanın uyluğundan, güneş yanığından sonra soyulan deri kadar ince bir cilt modülü alarak açık bölgelere yama yaptık. Yaklaşık üç hafta süren bu süreçlerle hastamızın ayağını muhafazayı başardık” dedi. Tedavinin yaklaşık iki-üç ay sürdüğünü lisana getiren Prof. Dr. Çetinkaya, “Hastamız kent dışında yaşadığı için pansuman sürecini manzaralı görüşmelerle takip ettik” açıklamasında bulundu.

“İhmal, geri dönüşü olmayan sonuçlara yol açabilir”

Bacakta geçmeyen ağrı, renk değişikliği, soğukluk, şişlik, kızarıklık, ısı artışı, güzelleşmeyen yara yahut enfeksiyon belirtileri fark edildiğinde vakit kaybetmeden bir sıhhat merkezine başvurulması gerektiğini vurgulayan Prof. Dr. Çetinkaya, “Özellikle diyabet, damar hastalığı yahut dolanım bozukluğu bulunan bireyler bu belirtileri hafife almamalı ve sistemli denetimlerini aksatmamalı. Nöropati sebebiyle oluşan his kaybı, küçük yaraların fark edilmesini zorlaştırabilir. Ağrının hissedilmemesi, yaranın kıymetsiz olduğu manasına gelmez. Erken kıymetlendirme ve uygun müdahale, uzuv kaybı üzere önemli ve geri alınamaz sonuçların önlenmesinde kritik kıymete sahip” ikazında bulundu.

Kaynak : Milliyet

The post ‘Yara’ deyip geçmeyin! Ayakkabı vurmasıyla başladı, bacağını kaybetmenin eşine geldi first appeared on Lütfiye - Bir Kadın Sitesi.

Betül Yasemin Kökbek / Milliyet.com.tr – Çağımızın en büyük sorunlarından biri obezite. Her yıl milyonlarca insan obeziteden ötürü hayatını kaybediyor. Uzmanlar sağlıklı ömür ve diyet programları üzerine araştırmalarına devam ederken, son devirlerde yaygınlaşan ‘zayıflama iğneleri’ popülerlik kazandı. O denli ki siyasilerden ünlülere, sosyal medya fenomenlerine kadar sayısız ismin bu iğnelerle zayıfladığını anlatan paylaşımlar medyayı kasıp kavuruyor. Dünya basınında, sosyal medyada, bilhassa birçok ünlü tarafından ‘mucivezi zayıflama iğneleri’ olarak tanıtılan bu sistemin ayrıntılarını obeziteyle gayrette bugüne kadar kıymetli çalışmalara imza atan İç Hastalıkları Uzmanı Dr. Ayça Kaya’ya sorduk.

Sosyal medyada ismine sık sık yapılan paylaşımlar ve mucizevi bir formda kilo verdirdiği söylenen iğnelerle ilgili Dr. Ayça Kaya, ilk olarak obeziteyi anlatarak açıklamalarına başladı. “Obezite yalnızca fazla ölçüde kilo ile açıklanan bir hastalık değil. Bugün DSÖ obeziteyi kronik, ilerleyici, tekrarlayıcı ve kesinlikle denetim altına alınması gereken bir hastalık olarak tanımlıyor. Evvelden obezite dediğimizde kişinin iradesi suçlanırdı ancak son yıllarda yapılan araştırmalarda bunun yalnızca beslenmeyle ya da ferdî muvaffakiyetle değil kişinin metabolik durumunun da burada çok kıymetli olduğu ortaya çıktı. Şahısların kiloları artıkça metobolizmalarında kimi sıkıntılar ortaya çıkmaya başladı. Beden kitle endeksi artıkça hormonel değişimler, beyin ve bağırsak, mide arasındaki sinyallerde bozulmalar ortaya çıktı” dedi. Bu doğrultuda geliştirilen yeni tedavi moleküllerinin ortaya çıktığını anlatan Kaya, bunların aslında bedenimizde olan GLP-1 ve GIP dediğimiz iki tane reseptörün agonisti olduğunu söyledi. Kişinin doyma düzeneklerinde çok tesirli olan hormon agonistlerinin hormona benzeri yapılar olduğunu, obeziteli bir hastada kullanılan bu içerikli iğnelerin bozulan mekanizmayı düzenlediğini iletti. “Beyinde hazza dayalı yeme isteğini azaltıyor beraberinde mide boşalma vaktini uzatıyor. Kişilerin yemekten aldığı hazzı azaltırken aslında yemeğe karşı kişi kendini koruyabiliyor. Burada bu ilaçları obeziteli bireylerde tavsiye ediyoruz ancak bu ilaçları kullanırken hastanın beraberinde hayat şeklini değiştirmesi, sağlıklı beslenme alışkanlıklarını kazanması çok önemli” diyerek iğne kullanırken dikkat edilmesi gereken ayrıntıların altını çizdi.

‘İLACA İHTİYACI OLMAYANLAR VÜCUDU YIKIMA UĞRUYOR’

Zayıflamak için iğneye başvuran şahısların beraberinde yapması gerekenleri bilmemesinden kaynaklı olarak ilacı bıraktıktan sonra beden olağana geri döndüğünde eski öğrenilmiş biçimde eski yeme alışkanlıklarına devam etmesi halinde tekrar kilo alınacağını, bu durumda da ilaca bağımlılık durumunun gelişebileceğini söyledi. “Biz burada ilacı bir yardımcı faktör olarak obeziteli bireylerde yakın takipli ve doz denetimi ile hastalara veriyoruz lakin hastalara beraberinde yakın takiple hakikat beslenme alışkanlıklarını kazandırmak eski yaptığı yanlışlardan kişiyi uzaklaştırmak gerekiyor. Öbür taraftan bu ilaçlar insanın iştahını azalttığı için kişinin canı hiçbir şey yemek istemediğinde eksik beslenmeye bağlı sorunlar ortaya çıkabiliyor. İlaca gereksinimi olmayan olağan kiloda ya da hafif fazla kiloda olan ve kendini kilolu zanneden bu ilacı doktor kontrolsüz bir şekilde kullanan insanlarda önemli beden yıkımları olabiliyor” diyen Ayça Kaya, “Bu durumda beslenememeye bağlı kas ve kemik erimesi üzere sıhhat sıkıntıları yaşayabiliyorlar. Bu ilaçlar sahiden obezite tedavisinde 21. yüzyılda büyük bir çığır açmış ilaçlar lakin bunlar ilaç. Yani bir zayıflama diyeti ya da mucizesi olarak görmemek gerekiyor” dedi.

İğnelerin bilhassa ‘3-5 kilo fazlam var’ diyenler için uygun olmadığına dikkat çeken Dr. Kaya, ilaçların, vücut kitle indeksi 30’un üzerinde olanlarda ve insülin direncine sahip bireylerde doktor kontrolünde kullanılması gerektiğini söyledi. Bu ilaçlardan birinin 12 yaş üzeri obezitesi olan çocuklarda da FDA (ABD Gıda ve İlaç Dairesi) tarafından onaylandığını lisana getiren Dr. Ayça Kaya, “Tedaviye başladığında bir ayda 5 kilo ve daha fazlasını veriyorsanız tedavi yeterli gidiyor demektir. 3-4 kiloda bile güzel gidiyor diyebiliriz. Lakin kimi bünyelerde de ilaca karşılık alınamayabiliyor. Hastayı takip etmek, şayet kilo veremiyorsa ilacı kesmek lazım. İlaç yarar sağlıyorsa tertipli kullanmanız değerli, yani bunlar kafanıza nazaran bir ay alıp bir ay bırakabileceğiniz ilaçlar değil“ dedi. İğnelerin yan tesirler de barındırdığına dikkat çeken Dr. Kaya şu bilgileri paylaştı:

Yan tesirlerinin yanı sıra ilaçların iştahı baskılarken öbür yandan kullananların canları istemediği için yeteri kadar beslenememelerinin de büyük bir sıkıntıya yol açtığına vurgu yapan Dr. Kaya, “Kişiler iğnelerin yarattığı tesirden ötürü bedenin günlük alması gereken karbonhidrat, protein ve yağ istikrarını kaçırıyorlar. Bu durumda çok süratli kilo kayıpları gözlemlenebiliyor. Bu da çok süratli kilo kaybına yol açtığından deride sarkma, ciltte kuruma, saçlarda dökülme, tırnaklarda kırılma üzere istenmeyen durumlara sebep olabiliyor. Bir de kimi beşerler haftada bir yapması gereken ilacı daha fazla sonuç elde etmek için üç günde bir kullanabiliyor. Bu da son derece tehlikeli. İlaçlar yeni piyasaya çıktığı için uzun vadede tam olarak ne tıp tesirlere yol açacak, bilmiyoruz. Tahminen 8-10 sene sonra daha net söyleyebileceğiz. Önerilen dozda ve müddette kullanmak önemli” dedi.

Son zamanlarda zayıflama iğnelerinin ünlüler arasında bu kadar yaygınlaşması akıllarda hoşluk standartlarını daha da ulaşılmaz hale mi getiriyor’ sorusunu canlandırıyor. Artık ‘doğal olarak zayıf olmak’ yerine, zayıflığı ilaçla sürdürebilmek mi yeni norm haline mi geliyor? Dr. Ayça Kaya açıklamalarını sonlandırmadan evvel bu soruyu şu cümlelerle tabir etti: “Bunun bu türlü olmasını katiyetle istemiyoruz zira bedendeki yağ dokusu aslında bizim bedenimizin ısısını sağlıyor, vitaminleri mineralleri, hormonların istikrarını sağlayan bir organ olarak misyon yapıyor. Ünlüler, reklam yıldızları olağan kilodaki beşerler bunu yaparak daha da zayıf olma talebiyle bir tıp yeme bozukluğuna hakikat gidiyor aslında. Daha zayıf olmak daha hoş olmak manasına gelmez. Hoşluk algısını zayıflıkla birleştirmekten vazgeçmemiz gerekiyor. Zira bu şahısları yeme bozukluğuna da götürebiliyor hele ki genç kızlarda çok tehlikeli sonuçlar ortaya çıkabilir. Zayıflık eşittir hoşluk değildir. Ülkü kilo insanın hoşluğudur. Beden kitle indeksinin 18’in altında 30’un üzerinde olması insan sıhhati için çok önemli riskler oluşturur.”

Kaynak : Milliyet

The post ‘3-5 kilo fazlam var’ deyip başlamayın! Ünlüler arasında süratle yayılıyor: ‘Vücudu yıkıma uğratabilir’ first appeared on Lütfiye - Bir Kadın Sitesi.