Bu öykü yalnızca bir fiyat etiketiyle ilgili değil, II. Dünya Savaşı’nın karanlık günlerine uzanan bir gizem. Picasso, işgal altındaki Paris’te atölyesine kapanmışken, birtakım yapıtlarını sığınma karşılığında yahut birer ‘teşekkür’ nişanesi olarak dostlarına bırakmıştı. Nazilerin ‘yozlaşmış sanat’ diyerek yok etmeye çalıştığı bu değer biçilemez modüller, yıllarca bodrumlarda, düzmece duvarların ardında ve tavan ortalarında gün yüzüne çıkmayı bekledi. Kelam konusu tablo, muhtemelen bu karmaşada elden ele geçmiş ve gerçek kimliği on yıllar boyunca unutulmuş bir ‘savaş kaçağı’ydı. Ta ki bir mirasçı, tozlu bir köşeyi temizleyene kadar…

Pablo Picasso’nun 1941 yılında yarattığı Tête de Femme (Kadın Başı) isimli guaj tablo. Yaklaşık 40×25 cm boyutlarındaki bu küçük lakin pahalı eser, müzayede dünyasında 1 milyon doların (yaklaşık 44-45 milyon TL) üzerinde fiyat biçilebilecek bir şaheser. Lakin bu şahesere bir spor ayakkabının fiyatına sahip olabilirsiniz. Kulağa imkânsız üzere geliyor lakin Avrupa’da büyük ilgi gören ‘100 Euro’ya Picasso’ kampanyası tam olarak bunu vaat ediyor.

Çekilişi kim organize ediyor?

Projenin gerisinde Picasso’nun torunu Olivier Widmaier Picasso var. Torun, büyükbabasının yeniliklere olan açıklığını şöyle aktarıyor: Sanatçı bugün yaşasaydı görüntü sanatından yapay zekâya kadar her yeni söz biçimini keşfetmek isterdi. Bu çekiliş de birebir ruhun eseri; sanatı seçkinlerin monopolünden çıkarıp herkese ulaştırma fikri. Satışa sunulan bilet sayısı sadece 120 bin ile hudutlu tutulmuş. Bu da her bilete gerçek bir kazanma ihtimali tanıyor.

Kazanan ne yapabilir?

Torun Picasso’nun açıklamasına nazaran kazanan kişi büsbütün özgür. İsterse tabloyu konutunun duvarına asıp her sabah ona bakarak kahvesini içer; isterse bir müzeye bağışlar; isterse müzayedeye çıkarıp on milyonlarca liraya satar. Birinci çekilişin kazananı yapıtı müzede sergilemeyi tercih etmişti.

Sadece talih değil, birebir vakitte bir bağış

Çekilişin sadece birini güçlü etmekle kalmadığını belirtmek gerek. Elde edilen gelirin tamamı, Avrupa genelinde klinik araştırmalar yürüten Alzheimer Araştırma Vakfı’na aktarılacak. Evvelki yıllarda yapılan benzeri çekilişlerin gelirleriyle Lübnan’daki tarihi miras muhafaza projeleri ve pak su teşebbüsleri desteklenmişti. Yani 5 bin TL karşılığında aldığınız bu bilet, sizi bir Picasso sahibi yapma ihtimali taşırken milyonlarca insanı etkileyen bir hastalığın tedavisine de katkı sağlıyor.

Sizin kararınız ne olurdu?

Hikayeyi okudunuz; elinizde 5 bin liraya sahip olduğunuz Picasso’nun şaheseri duruyor. Siz bu tabloyla ne yapardınız?

Kaynak : Milliyet

The post 45 milyon liralık servet 5 bin liraya satılacak! Nazilerden kaçtı, artık çekilişte first appeared on Lütfiye - Bir Kadın Sitesi.

Kim Milyoner Olmak İster, bu hafta da izleyicilerin büyük beğenisini kazandı.

Yarışmaya katılan Başkent Üniversitesi Tıp Fakültesi İsimli Tıp Anabilim Kolu Öğretim Üyesi Dr. Ferat Buran isimli yarışmacı, birinci baraj sorularını rahatlıkla geçerek ikinci baraj sorularına kadar ulaştı.

500 BİN TL’LİK O SORUYU AÇTIRDI

Ferat Buran 500 bin TL’lik soruyu görmeye hak kazandı.

Yarışmacının karşısına 11’inci soruda, “Antep fıstığıgillerden, yapraklarını dökmeyen, tropikal bir meyve ağacı olan kajunun başka ismi hangisidir?” sorusu çıktı.

JOKER HAKKINI KULLANMAK İSTEMEDİ

Yarışmacı, seyirci joker hakkı kaldığını öğrendi lakin joker hakkını kullanmak istemedi.

Yarışmacı sorunun yanlışsız karşılığını bilmediğini belirterek, müsabakadan çekilmek istediğini lisana getirdi.

İŞTE HAKİKAT CEVAP

Yarışmacı soruya, ‘A- Cet meyvesi’ karşılığının yanlışsız olabileceğini düşündüğünü belirtse de yanıldı.

300 BİN TL ALARAK MÜSABAKAYA VEDA ETTİ

Buran, 300 bin TL alarak müsabakaya veda etti.

Kaynak : Milliyet

The post Kim Milyoner Olmak İster’de herkes nefesini tuttu! 500 bin TL’lik soruda kritik karar first appeared on Lütfiye - Bir Kadın Sitesi.

Küllüoba Höyüğü’nde bulunan bu ekmek kesimi, birinci bakışta sıradan bir kalıntı üzere görünse de yapılan ayrıntılı tahliller durumun çok daha farklı olduğunu ortaya koydu. Arkeologlar, ekmeğin bir yapının girişine şuurlu formda yerleştirildiğini ve kırmızı toprakla örtülerek korunduğunu belirtti.

Yaklaşık 5 bin yıl öncesine tarihlenen bu ekmek, Tunç Çağı beşerinin beslenme alışkanlıklarına dair bildiklerimizi yine düşünmemize neden oluyor. Uzmanlar, bu keşfin Anadolu mutfak tarihine dair değerli bir boşluğu doldurduğunu söylüyor.

Araştırma takımında yer alan bilim insanları, yapılan incelemelerin akabinde bu ekmeğin MÖ 3200 ile 3000 yılları ortasına tarihlendiğini aktardı. Bu tarih aralığı, Anadolu’da yerleşik hayatın ve ziraî üretimin önemli biçimde geliştiği bir periyoda işaret ediyor.

Ekmek üzerinde yapılan tahlillerde çağdaş arkeometri teknikleri kullanıldı. Taramalı Elektron Mikroskobu, FTIR ve Raman spektroskopisi üzere tekniklerle ekmeğin yapısı moleküler seviyede incelendi. Araştırmacılar, bu prosedürler sayesinde sadece kullanılan materyalleri değil, birebir vakitte pişirme tekniklerini de ortaya çıkardıklarını belirtti.

Analiz sonuçlarına nazaran ekmeğin ana hammaddesi gernik buğdayıydı. Gernik buğdayı, Anadolu’da binlerce yıldır bilinen ve besin kıymeti yüksek bir tahıl çeşidi olarak öne çıkıyor. Fakat en dikkat alımlı ayrıntı bu değil. Araştırmacılar, hamura az ölçüde mercimek unu da eklendiğini tespit etti.

Uzmanlar, bu karışımın protein oranını yükselttiğini ve ekmeği daha doyurucu hale getirdiğini söz etti. Ayrıyeten ekmekte bitki sapı kesimlerinin bulunması, tahılların çok ince elenmeden kullanıldığını ortaya koydu. Bu da lif oranı yüksek ve daha kaba dokulu bir ekmek üretildiğini gösteriyor. Araştırma takımından bir uzman, bu bulgunun günümüzde tekrar popülerleşen tam tahıllı beslenmenin aslında binlerce yıl öncesine dayandığını söyledi. 

Mikroskobik incelemelerde ekmekte hava boşluklarının bulunması ise başka bir ayrıntısı ortaya çıkardı. Bu boşluklar, ekmeğin mayalandığını açık formda gösteriyor. Araştırmacılar, bu durumun fermantasyon bilgisinin o periyotta bilindiğini kanıtladığını belirtti. Yani Tunç Çağı insanı yalnızca un ve suyu karıştırmıyor, tıpkı vakitte hamuru şuurlu formda işliyordu.

Termal tahliller, ekmeğin yaklaşık 150 ile 160 derece ortasında bir sıcaklıkta pişirildiğini ortaya koydu. Bu da denetimli bir pişirme tekniğinin kullanıldığını gösteriyor. Uzmanlar, bu bulgunun devrin fırın teknolojisinin düşündüğümüzden daha gelişmiş olduğuna işaret ettiğini aktardı.

Kaynak : Milliyet

The post Eskişehir’deki 5 bin yıllık ekmeğin sırrı! Bu periyoda aitmiş: Gernik buğdayı kullanılıyor first appeared on Lütfiye - Bir Kadın Sitesi.

Gonca Kocabaş / Milliyet.com.tr – Furkan Aşık (23), ilkokul ve ortaokulu köyünde tamamladıktan sonra ilçede mobilya ve iç yer tasarımı eğitimi aldı. Lise sonrası bir müddet Balıkesir merkezde fabrikada çalışırken üniversite imtihanına hazırlandı. Akabinde Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Gölhisar Meslek Yüksekokulu Mimari Onarım Bölümü’nü kazandı. Lakin onun aklında daima köyüne dönmek ve hayvancılık yapmak vardı.

“Üniversitedeyken saçlarımı uzatmış ve küpe takıp üslubumu değiştirmiştim” diyen Furkan, “Toplumumuz bu usul yeniliklere açık olmadığı için köye geldikten sonra saçı uzun küpesi var gibisinden konuşuldu. Koyun gütmeye başladıktan sonraysa ‘küpeli çoban’ diye anılmaya başlandı. Toplumumuzun bilakis ailem, küpeye yahut saçıma karışmadıkları için usulümü değiştirme ihtiyacı de duymadım. Artık lakabım ‘küpeli çoban’ olmuştu. Hayvancılık yapan akraba, tanıdıklarımız, köy halkı ve de ilçede dahi küpeli çoban olarak anılmaya başlandı. Bu durum beni rahatsızlıktan çok kendimi halka kazandırdığım için ve etrafımda bu türlü bir ün kazandığım için memnun ediyor. Bu lakabı çok benimsedim. Aslında insanların bu lakabı takmış olması birinci başlarda yadırgadıkları içindi. Hatta küçümsedikleri için bu lakap takıldı, lakin benim için bu artık bir muvaffakiyet kıssası. O yüzden bu halde tanınmaktan çok memnunum” formunda konuştu.

’14 YAŞIMDAN BU YANA MEVSİMLİK TARIM EMEKÇİSİ OLARAK ÇALIŞIYORUM’

“Çobanlık yapmayı lise yıllarından başa koymuştum ve aslında kendime lisedeyken iki tane kuzu alıp hayvancılığa başlamıştım” diyen Furkan, “14 yaşımdan bu yana mevsimlik tarım çalışanı olarak çalışıyordum. 17 yaşıma geldiğimde tarladan kazandığım parayla ve üzerine staj paramı ekleyip kendime iki tane kuzu almıştım. Hayvancılık yapmak istediğimi söylediğimde ailem bu hususa hiç sıcak bakmıyordu, ben ise hayvancılık yapma konusunda çok kararlıydım. Liseyi bitirdikten sonra ailem bu fikrime takviye olmadığından ötürü Balıkesir merkeze taşınmıştım. Bir yıl kadar Balıkesir’de yaşadım daha sonra üniversiteyi yerleştim. Bu süreçte fikrim hiç değişmedi” dedi ve ekledi:

‘İNSANLAR DAİMA HEVESİMİ KIRMAYA ÇALIŞTI ANCAK BEN BIKMADAN DEVAM ETTİM’

Köyde yaşamanın kendisi için büsbütün bir tercih olduğunu lisana getiren Furkan, “Bazen düşünüyorum da, tercihten fazla bir mecburilik olsaydı bu kadar keyifli olamazdım herhalde. Üniversitedeyken çok çeşitli işlerde çalıştım, bu süreçte yapmak istediğim iş muhakkak hayvancılıktı. İnsan sevmediği bir işte ne memnun olabilir ne de randıman alabilir. Benim buradaki en büyük motivasyonum sevdiğim işi yapıyor olmak. Gün içerisinde ne kadar yorulursam da başımı yastığa koyduğumda, başım çok rahat. Öbür bir kişinin buyruğunda olmaktansa kendi işimin işvereni olmak en güzeli” bilgisini paylaştı.

“Olumlu ve olumsuz çok tenkit aldım” diyen Furkan, “’Okudu bir şey olamadı, hayvancılık mı yapılır, aslında para kazandırmıyor, çok sıkıntı bir iş’ üzere tenkitler aldım. Beşerler hevesimi kırmaya çalıştı ben ise bıkmadan kendimi açıklamaya devam ettim. Bu işin teknoloji ile birlikte yapılarak daha verimli ve sürdürülebilir bir meslek hale gelmesinin ve daha çıkarlı, kolay bir iş olması gerektiğini açıkladım. Zira dünya değişiyor, teknoloji ilerliyor bizlerin de kendimizi geliştirmemiz lazım” tabirlerine yer verdi.

’40 ANAÇ HAYVAN 200 – 250 BİN TL KÂR BIRAKABİLİR’

“Çobanlık mesleği bilgisiz insanların yapacağı sıkıntı ve son deva olarak düşünülen bir meslek” diyen Furkan, “Bunun sebebi ise büsbütün bilgisizlik. Bir çoban hem hayvanların bakımını ve beslenmesini hem ilaç ve tedavisini hem de doğum süreçlerini takip etmeli. Merada bir hayvan hasta olduğunda hiç kimseye muhtaçlık olmadan kendisi hayvanını tedavi edebilmeli yahut bir doğumda kimseye muhtaçlığı olmadan bunu tek başına gerçekleştirebilmeli. Şayet çoban bunları yapamazsa, ortada sürü kalmaz. Şu an küçükbaş işi karlı bir iş. Balıkesir kuzusu patentli bir eser. Ben de kuzu yetiştiriyorum ve çok şükür kazanıyorum. Kar sarfiyat hesabı yapmak işletmeye nazaran değişir. Fakat ben samanımı, arpamı kendim üretiyorum ve büsbütün meraya dayalı bir hayvancılık yapıyorum. Gözetici hekimlik, ilaç ve aşılar çok değerli ve muhakkak atlanmaması gereken bir husus. Yemi toplu halde dönemlik alıp depoluyorum uygun oluyor böylelikle. Yıl sonu masrafı çıkınca çok hoş kar bırakıyor hayvancılık ve üretim yapmak. 40 anaç hayvandan ortalama 200 – 250 bin TL kâr bırakan bir iş. Tabi bu sayı işletmeye ve masraflara nazaran değişir” halinde konuştu.

“Yeni tanıştığım birisine işimi söylediğimde inanamıyor” diyen Furkan, “Bunun sebebi kimi vakit benim usulüm, kimi vakit yaşım, kimi vakitse bu işin zorluğundan kaynaklı. ‘Başka iş bulamadın mı?’ diye başlayan sorular alıyorum. Tam aksisi işte bu benim arayıp bulduğum bir iş. Lakin biraz sohbet ilerleyince işin aslını anlatınca bakış açıları değişiyor. Hayvancılığın ne kadar emek, bilgi ve sorumluluk istediğini görünce birden fazla kişi hürmet duymaya başlıyor. Ve sonunda çok hoş tebrik iletisi alıyorum. ‘Helal olsun ben olsam yapamazdım’ diyenler oluyor” dedi ve ekledi:

 ‘ŞEHİR HAYATINI HİÇ ÖZLEMİYORUM’

“Bizler sabah erken saatte uyanıyoruz ve birinci işimiz de hayvanlarımıza bakmak olur” diyen Furkan, “Kimimiz ineklerle kimimiz ise koyunlarla ilgileniriz. Ahırlarda işimiz bittikten sonra meskene gelip ailecek kahvaltı yaparız. Daha sonra, ben hayvanları çıkartırım. Annem ve babam da gün içerisindeki konut işlerini ve ahırda yapılması gerekenleri yapar. Şayet tarlada iş varsa tarlaya masraf, ben akşamüzeri meradan döndüğümde tekrar bir işbirliği içinde ahırdaki hayvanlara bakarız. Ben koyunlarımı sağarım, annem ve babam inekleri. Bizim gün içerisinde birinci işimiz de son işimiz de ahırda olur. Akşam yemeğinden sonra kimi vakit dinlenip ailemle vakit geçiririm kimi vakitse arkadaşlarımla gezmeye çıkarım. Bu süreci ailemle çok düzgün yönetebiliyoruz. Birbirimizi dinlendirebiliyor ve birbirimize yardım ediyoruz. Bu da bizim için çok büyük iş kolaylığı oluyor, ki bence olması gereken de budur” bilgisini paylaştı.

Doğayla iç içe olmanın kendisine en başta huzur ve sabır kazandırdığını lisana getiren Furkan, “Şehirdeki karmaşadan uzak olunca insanın başı daha rahat oluyor, fikirleri daha netleşiyor. Birebir vakitte, sorumluluk hissimi artırıyor; zira her gün canlılarla ilgileniyorsun. Müşahede yeteneğimi geliştiriyor, hayvanı, havayı, doğayı uygun okumayı öğreniyorsun. Dayanıklılık kazandırıyor, her koşulda çalışmayı öğreniyorsun. Bir de en kıymetlisi, tabiat beşere gerçek hayatı öğretiyor. Her şeyin bir vakti olduğunu, emeğin karşılığını sabırla aldığını anlıyorsun. Elhasıl tabiatla iç içe olmak yalnızca bir ömür biçimi değil, insanı hem ruhen hem de karakter olarak geliştiren bir okul gibi” dedi ve ekledi:

“Eğer genç arkadaşlarıma örnek olabiliyorsam ne memnun bana” diyen Furkan sözlerini, “Çünkü ben de köye dönmeden evvel çok fazla insan ile tanışıp müşavere fırsatı buldum. Bu bana ilham ve cüret oldu. Sizler de araştırın, öğrenin ve eğitimler alın. Bu işi biz gençler daha şuurlu yapalım. Bilgiye, teknolojiye dayalı bir sistem üzerine hayvancılık yapalım. İnsanların ne düşündüğü değerli değil, değerli olan sevdiğimiz işi yapmamız ve yanlışsız halde yapmamızdır. Toplumun ön yargısını yıkacak olan da bizleriz zira gelecek üretmektir ve geleceğimiz için üretmeliyiz” şeklinde sonlandırdı.

Kaynak : Milliyet

The post 2 kuzuyla başlayıp 70 küçükbaşa çıkardı! ’40 anaç hayvan 250 bin TL kâr bırakıyor’ first appeared on Lütfiye - Bir Kadın Sitesi.

Resmi taslakta, doğum izni süresinin 168 güne çıkarılmasının temel hedefi, çalışan annelerin iş-yaşam dengesini daha güvenli bir zeminde kurmalarını sağlamaktır. En düşük ödenek olarak belirlenen rakam ise 123.312 TL olarak öne çıkıyor ve bu ödeneğin 24 hafta boyunca devam etmesi öngörülüyor.

İlgili değişiklik, yalnızca 4A (SSK) statüsündeki çalışanları değil, 4B (Bağ-Kur) kapsamındaki esnafları da kapsıyor. Özellikle esnaf anneler için 16 haftalık olan mevcut süre 24 haftaya çıkarılarak, günlük ödeme tutarları asgari ücret artışına paralel güncellenecek.

Çalışabilir raporu konusunda ise dikkatli olunması gerektiği belirtiliyor. Gebelik süresince hekimden alınacak onayla fiilen çalışılan süreler için geçici iş göremezlik ödeneği verilmeyeceği hatırlatılıyor.

Başvuru sürecinin otomatik ilerlediği ifade ediliyor: sağlık hizmet sunucuları tarafından elektronik olarak düzenlenen raporlar SGK veri tabanına ve işverenin sistemine eş zamanlı düşüyor; işverenin çalışmadığına dair bildirim onayı ile ödemeler, sigortalının bağlı bulunduğu sosyal güvenlik merkezleri üzerinden tamamlanıyor.

Bu düzenlemenin hayata geçmesi durumunda ödemelerin, sigortalının son bir yıllık brüt kazanç ortalamasına göre hesaplanan tutarlar üzerinden yapılacağı belirtiliyor.

The post Annelerin Doğum İzni 168 güne Yükseliyor: İş Göremezlik Ödeneği 123 BİN TL Üzerinde first appeared on Lütfiye - Bir Kadın Sitesi.

Derleyen: Betül Yasemin Kökbek / Milliyet.com.tr – Takvimler 1981 yılını gösteriyordu. O yıl İspanya’da yaşanacak olanlar çağdaş Avrupa tarihinin en büyük besin zehirlenmesi felaketlerinden biri olarak geçecekti. Yaklaşık 20 bin kişinin hastalanmasına ve yüzlerce kişinin hayatını kaybetmesine sebep olan bu olay gerçek bir skandal olduğu kadar sonrasında yaşananlar Avrupa’da besin güvenliği siyasetlerinin şekillenmesine ve güzelleşmesine öncü kabul edildi. 1981 yılında İspanya’da ne oldu ve dahası binlerce kişiyi zehirleyen, her konutta bulunan o eser neydi?

ÖNCE SALGIN HASTALIK SANDILAR

Her şey birden teğe oldu, 1981 yılının bahar aylarında bilhassa Madrid, Valladolid ve León üzere kentlerde yaşayan yüzlerce kişi ani halde ortaya çıkan teneffüs sorunları, yüksek ateş, kas ağrıları ve ciltte meydana gelen değişiklikler nedeniyle hastanelere akın etti. O denli ki dakikalar içinde hastaneler dolup taşmaya başladı. Kısa müddet içinde hadiselerin sayısı süratle artınca sıhhat otoriteleri alarma geçti. Gerçek bir sorun vardı fakat bunu anlamak için birinci başta başları karıştı. Tabipler bunun yeni bir bulaşıcı hastalık olabileceğini düşündü. Hastaların büyük kısmında şiddetli akciğer iltihabı, nefes darlığı, kas güçsüzlüğü ve ağır ağrılar görülüyordu. Bazı hastalarda ciltte kalınlaşma ve hudut sistemiyle ilgili problemler da ortaya çıkıyordu. Öyleyse bu bulaşıcı bir hastalıktan farksızdı. Lakin buna karar vermeden evvel bir dizi araştırma yapıldı ve incelemelerin sonucunda hastalığın bulaşıcı olmadığı görüldü. Bu durum araştırmaları öbür bir tarafa, yani hastaların tükettiği besinlere yönlendirdi. Lakin farklı kentlerde birbiriyle hiçbir etkileşimi olmayan bu yüzlerce insan birebir anda hangi gıdayı tüketmiş ve bundan etkilenmiş olabilirdi ki?

Epidemiyologlar ve sıhhat takımları haftalar süren araştırmaların akabinde hastaların ortak bir noktada buluştuğunu fark etti: ‘Birçok kişi tıpkı cins yemeklik yağı kullanıyordu!’. Bu yağlar çoklukla mahalle pazarlarında yahut seyyar satıcılardan, zeytinyağı olduğu düşünülerek satın alınmıştı. Yapılan laboratuvar tahlilleri ise çok daha çarpıcı bir gerçeği ortaya çıkardı. Kelam konusu eserler aslında zeytinyağı değildi. Yağların büyük kısmı, endüstride kullanılmak üzere üretilmiş ‘kolza yağından’ elde edilmişti. Bu yağ, insan tüketimine uygun olmaması için kimyasal unsurlarla süreç görmüş durumdaydı.

KOLZA YAĞINI ZEYTİNYAĞI DİYE SATMIŞLAR!

Soruşturma ilerledikçe olayın ardında büyük bir yasa dışı ticaret ağı olduğu ortaya çıktı. Sanayi için üretilmiş kolza yağı, kimi bireyler tarafından yasa dışı yollarla temin edilmiş, akabinde çeşitli süreçlerden geçirilerek yemeklik yağ görünümü verilmişti. Rengi ve kokusu değiştirilen bu yağ, zeytinyağıymış üzere şişelenerek pazarlarda ve küçük satış noktalarında satılmıştı. Tüketiciler ise farkında olmadan bu eseri yemeklerinde kullanmıştı. İçeriğinde bulunan ziyanlı kimyasal bileşikler kısa müddette insan sıhhatini önemli biçimde tehdit eden ve binlerce kişinin etkilendiği kitlesel bir zehirlenmeye sebep oldu.

Hastalarda en sık görülen belirtiler ortasında şiddetli akciğer iltihabı, teneffüs zahmeti, kaslarda güç kaybı, ağır ağrılar ve hudut sistemi hasarı yer aldı. Birtakım hastalarda cilt dokusunda kalınlaşma ve bağışıklık sistemi bozuklukları da görüldü. Uzmanlar, bu durumun uzun müddetli ve kalıcı sıhhat problemlerine yol açtığını belirtti. 1981’de yaşanan bu büyük sıhhat krizi, İspanya’da besin güvenliği sisteminin esaslı biçimde tekrar düzenlenmesine yol açtı. Yetkililer bilhassa yemeklik yağların üretimi, dağıtımı ve satışına yönelik çok daha sıkı kontroller getirdi. Ürünlerin üretim basamağından tüketiciye ulaşana kadar izlenebilmesini sağlayan yeni takip sistemleri devreye alındı.

Ayrıca olaydan etkilenen bireyler için uzun periyodik sıhhat hizmetleri ve tazminat programları oluşturuldu. Devlet, felaketten ziyan gören binlerce kişinin tedavisi ve toplumsal takviye alabilmesi için yıllarca süren özel programlar yürüttü. 1981’de yaşanan ‘Sahte zeytinyağı skandalı (Fake olive oil scandal)’ bugün hâlâ besin sahtekârlığının ne kadar büyük sonuçlar doğurabileceğinin en çarpıcı örneklerinden biri olarak gösteriliyor. Uzmanlara nazaran bu felaket, sırf İspanya’da değil, tüm Avrupa’da besin güvenliği standartlarının güçlendirilmesinde değerli bir dönüm noktası oldu.

Kaynak : Milliyet

The post Her meskende vardı, felaket getirdi! Zeytinyağı sandılar, İspanya’da 20 bin kişi zehirlendi first appeared on Lütfiye - Bir Kadın Sitesi.

Arduç, kiracısını uyarılara rağmen durumu düzeltmediği için icra yoluna başvurduğunu ve bu adımın kaçınılmaz hâle geldiğini belirtti. Kiracının icra takibine karşı itirazı üzerine Hak arayışını sürdürmek zorunda kaldı.

UYARILARA CEVAP VERMEYEN KİRACIYA KARŞI SÖZİNİ TUTTU, üç aylık sürede eksik ödeme aldığı bilgisini savcılığa iletti ve zararının giderilmesini talep etti. Görülen davada mahkeme Barış Arduç’u haklı buldu ve kiracıdan eksik ödemeyi yapmasını emretti.

GÜNDEME DAİR DETAYLAR SABAH’ın haberine göre Arduç, dilekçesinde üç aylık dönemdeki eksik ödemenin kendisine zarar verdiğini vurguladı. Habere göre mahkeme de Barış Arduç’u haklı buldu ve kiracıya eksik ödemeyi yapma yükümlülüğünü hatırlattı.

The post Barış Arduç’ın Kiracı Davasında Haklı Çıkması: 50 Bin TL Eksik Ödemeye İcra Taktikleriyle Sonuçlandı first appeared on Lütfiye - Bir Kadın Sitesi.

Altuğ ise bu talebe karşı net bir duruş sergiledi: “Yani zor durumda elbet, anlarım. Ama birinden bu kadar rahat para istemek? Bence sayı saymayı bilmiyor.” sözleriyle takipçisini yüzleşmeye çağırdı ve mesajı kamuoyuna duyurdu.

Olayın ardından ünlü isim, kendi hesabından konuyu paylaşarak tepkisini gösterdi. Sosyal medyada hızla yayılan bu diyalog, gündeme damga vurdu ve akıllarda sorular bıraktı.

The post Pınar Altuğ, 450 Bin TL İsteyen Takipçisine Tepkisini Gördü: “Sayı Saymayı Bilmiyor” first appeared on Lütfiye - Bir Kadın Sitesi.

Yoğun talep gören bu mantarın özellikle bağışıklık sistemini güçlendirdiği, karaciğeri desteklediği ve güçlü antioksidan özelliklere sahip olduğu vurgulanıyor. Piyasada ilaç ve takviye sektörlerinde yüksek talep görülen kırmızı Reishi, kilogram başına 15 bin liraya kadar fiyat bulabiliyor.

EVİNİN BALKONUNU SERAYA ÇEVİRDİ Kırmızı Reishi üreticisi, işi hobiden kazanç kapısına dönüştürdü. Evinde birkaç torba ile başlayan üretim, zamanla talebe yanıt verebilecek büyüklüğe ulaştı; hasatlar yılda birkaç kez gerçekleşiyor. “Başta deneme amaçlıydı. Reishi mantarının değerini anladıkça üretimi artırdım. Balkonumu küçük bir seraya dönüştürdüm ve artık taleplere yetişemiyorum.” dedi. Türkiye’de kırmızı Reishi’nin kilosu 10 bin ile 15 bin lira arasında değişiyor; bitkinin kurutulmuş hali ise çay, kapsül ve toz olarak çeşitleniyor.

Kaynak: Yasemin

The post Kırmızı Reishi Mantarını Balkonundan Gelir Kapısına Çeviren Girişimci: Yıllık Hasatta Kilogram Başına 15 Bin Liraya Ulaşıyor first appeared on Lütfiye - Bir Kadın Sitesi.

Bir süredir sürmekte olan gerilimde, kiracının 2019 yılından beri 6 bin TL bedelle oturduğu daire için Avşar son dönemlerde kira bedelinin iki katına çıkartılmasını istedi. Taraflar arasındaki arabuluculuk girişimleri sonuçsuz kalınca süreç mahkemeye taşındı.

Mahkeme kararının ardından bilirkişi raporu da göz önünde bulundurularak yeni kira bedeli belirlendi. İstanbul Sulh Hukuk Mahkemesi, yapılan incelemeler sonucunda kira bedelini 45 bin TL olarak hüküm altına aldı ve bu karar paylaşıldı.

Kaynak: Yasemin

The post Hülya Avşar’dan Kiracıyla Kira Tespit Davasında Kararlı Adım: Yeni Kira Bedeli 45 Bin TL first appeared on Lütfiye - Bir Kadın Sitesi.